از كدوماش ........

مادر آهسته رفت خوابیدو..

داشت خواب های خوب می دیدو....

چشم من از میان لبهایش

گل خنده یواش میچیدو...

عطسه کردودوباره خوابش برد

بوی خوب بهار پیچیدو....

خنده ای کرد آسمان بر ما

مادر هم چه خوب فهمیدو...

مهو شد بر لبانش آن لبخند

توی خوابش به تاب لرزیدو...

من نفهمیده بودم اما،که

آسمان بیخودی نخندیدو..

صبح فردا مادرم را برد

قاصدی که زبام پرّیدو...

خواب مادر هنوز پیدا نیست

کاش بودو خواب میدیدو....

مرسی #کیمیای عزیز

مرسی عزیزم.