این پسرایی که همیشه ته ریش دارن... اینایی که هیچوقت موهاشون بلند نیست... اینایی که صداشون مردونست... اینایی که وقتی ازشون جدا میشی تا یک ساعت دستات بوی عطرشونو میده... اینایی که وقتی کنارت نشستن بهت اس ام اس میدن میگن دوست دار.م... اینایی که وقتی ازت دلخورن حرف نمیزنن دوس داری محکم بغلشون کنی... اینایی که موقع شب بخیرگفتن میگن مال خودمی... اینایی که دستاشونو باید با دو تا دستت بگیری... همونایی که وقتی عصبانی میشی و داد میزنی آروم بغلت میکنن و میگن دوست دارم با عشق حلش میکنیم... اینایی که وقتی مریضی با چشم خودت میبینی که بخاطرکسلی تو کسلن... اینایی که توی هیچ شرایطی تنهات نمیزارن... اینایی که همیشه نگرانتن و همیشه آخر حرفاشون بهت میگن مواظب خودت باش... اینا خیلی محترمن... قدرشونو بدونید... مثل من که قدر عشقمو میدونم... >>> دوست دارم یک عالمه بابت همه خوبیات یک دنیا ممنون<<<
وصیت نامه یه پنگوئن به پسرش: پسرم…من این رو در حال فرار از دست یه شیر دریایی مینویسم. … فقط این رو بدون: اگه طبیعت تو رو انداخته وسط قطب جنوب، و هم زمان خشتکت رو تا این حد پایین قرار داده که نتونی بدوی، و تنها وسیله ی دفاعیت رو دوتا بال قرار داده که روی هم مساحتشون اندازه یه دمپایی نمیشه، بدون که طبیعت میخواد چیزی رو بهت بگه… میخواد اینو بگه که تو فقط یه منبع غذایی هستی!.. .