هر چند از تو خاطرم آزرده باشد

بگذار لبخندت دلم را بُرده باشد



مثل لب دریا عطش می آورد باز

عشقی که آب از بوسه هایت خورده باشد



وقتی سرت بر شانه ام باشد غمی نیست

بگذار عشقت خنجری بر گُرده باشد



فرقی ندارد آشیانی هست یا نه

در چشم گنجشکی که جفتش مُــرده باشد



آیینه در آیینه در آیینه ها ... تو ....

نشکن ! فقط بگذار ماتم برده باشد



گاهی صدایم کن که این دیوانه ناگاه

در خواب آغوش تو جان نسپرده باشد ... !





اصغر معاذی

دارم

به اجزای تشکیل دهنده‌ام ،

تجزیه می‌شوم !

آب ، باد ، خاک


و این آتش

که تو به جانم انداخته‌ای . . .


کامران رسول زاده

آمدی

بشنوی

بمانی

...

آمدی

شنیدی ،

رفتی !


...

حالا سال‌هاست دیگر

کسی از لب‌هام نشنیدَه‌ست :

"دوستت دارم"



رضا کاظمی

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم

هر جا که پا میزارم تورو اونجا میبینم

یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود

قصهء غربت تو قد صدتا قصه بود


یادتو هرجا که هستم با منه داره عمره منو آتیش میزنه


تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد

گونه های خیسمو دستای تو پاک میکرد

حالا اون دستا کجاس اون دوتا دستای خوب

چرا بیصدا شده لب قصه های خوب

من که باور ندارم اون همه خاطره مرد

عاشق آسمونا پشت یک پنجره مرد

آسمون سنگی شده خدا انگار خوابیده

انگار از اون بالاها گریه هامو ندیده


یادتو هرجا که هستم با منه داره عمره منو آتیش میزنه




اردلان سرفراز

اره

واقعا