نامت را ... به آسمان می گویم ،باران می شود ... به جنگل می گویم ،سبز می شود ... به دریا می گویم ،آرام می شود ... کسی نیست که با نام تو آرام نگیرد ... ! / ●▬ஜ۩۩ஜ▬● { أَلاَبِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ } ●▬ஜ۩۩ஜ▬● /
نه از آینده هراس دارم نه از مرد ِ خانه ی روبرویمان ... که کرواتش را با رنگ گل ِ گلدان هایت تنظیم میکند ... تنها هراس من از شعر هایم است ... ... وقتی بار ها گفته ای : دوستشان داری ... ! (هومن شریفی)