عشق را باید دید...نه به آن چشم که دختران زیبا را...عشق را باید خورد...نه به آن دندانه گرد طمع...عشق را باید داد...به به آن اخم که چک را دادن... عشق را باید عشق...نه صدا،نه حوار. : اسا
بعضی وقتها آدم زمانی درد خنجر یک دوست رو احساس میکنه که دیگه فرصتی برای تلفن به 115 هم نیست...ریه پر از خونه...تنفس سخته...فقط میتونی چند قطره اشک برای تنهایی خودت بریزی.
این روزها همه میگویند توبهترینی..حال بهترین من چه کسی نوازش کند خرمن موهای سیاهم را.....این روزها همه تورا می ستایند...بگو ببینم عزیزترینم چه کسی مرا التیام میدهد وقتی هنوز بااین ایستادگی مرده ای بیش نیستم درنبودنت....بگو به من پدرکم عزیزترین من کجایی که این چنین تورا می ستایند و مرا دلداری میدهند نکند...................نه خدانکند....
به چه مانند کنم موی پریشان تو را؟
به دل تیره شب؟
به یکی هاله دود؟
یا به یک ابر سیاه-
که پریشان شده و ریخته بر چهره ماه؟
به نوازشگر جان؟
یا به لطفی که نهد گرم نوازی در سیم ؟
یا بدان شهله شمعی که بلرزد به نسیم؟
به چه مانند کنم حالت چشمان تو را؟
به یکی نغمه جادویی از پنجه ی گرم؟
به یکی اختر رخشنده به دامان سپهر؟
یا به الماس سیاهی که بشویندش در جام شراب؟
به غزل های نوازشگر حافظ در شب؟
یا به سرمستی طغیان گر دوران شباب؟
به چه مانند کنم سرخی لبهای تو را؟
به یکی لاله شاداب که بنشسته به کوه؟
به شرابی که نمایان بود از جام بلور؟
به صفای گل سرخی که بخندد در باغ؟
به شقایق که بود جلوه گر بزم چمن؟
یا به یاقوت درخشانی در نور چراغ؟
مرمر صاف تنت را به چه مانند کنم؟
به بلوری رخشان؟
یا به پاکی و دل انگیزی برف؟
به یکی ابر سفید؟
یا به یک مخمل خوشرنگ نوازشگر نرم؟
به یکی چشمه نور؟
یا به سیمای گل انداخته از دولت شرم؟
به پرندی که کند جلوه گری در مهتاب؟
به گل یاس که پاشیده بر آن پرتو ماه؟
یا به قویی که رود نرم و سبک در دل آب؟
به چه مانند کنم؟
من ندانم
به نگاهی تو بگو-
به چه مانند کنم...؟!
بعضی حرف ها نوشتنش سخت است، بعضی گفتنش ... بعضی از حرف ها را باید زد ... بعضی از حرف ها را نباید زد ،بلکه باید دید ... ! (التماس دعا برای شفای تمامی جانبازان)
من سربازم سرباز که با خونم برای حفظ تمامیت ارضی این آب و خاک پیمان بسته ام پس به فرزندانم بعد من بگو دردنداشتن پدر را با افتخار صبوری کنید چون نبود اوموجب هستی ایران است (وصیت نامه شهید سعیدی)
@✔کتــ☾ــے ... « شاید آن روز من نباشم شاید هیچ کس دیگر یادش نباشد اما من ایمان دارم پایداری جانفشانی امروز من ضامن اسایش و بقای ایران وایرانی در تما تاریخ خواهد بود