mardomsalari
زمانه فتنه آفرین از چه ریزد خدایا شرنگ غم،به کامم...... چرا هر دم ساقی زمان جامی از خون بریزد به جا می ،به کامم
mardomsalari
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود ..... نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود _ زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل ...... زین پس چو نباشیم همان خواهد بود
mardomsalari
سوختم اینهمه از محنت و باز ..... این تن سوخته خاکستر نیست
mardomsalari
گر نشوی پخته در این کارزار ...... دهر به دوش تو نهد بارها
mardomsalari
نظر بازی نمود ، آن یار دلجو ..... ترا برداشت،تا بیند مرا روی
mardomsalari
نباشد خودپسندی را سر انجام ..... کسی دنیا نبافد با نخ خام
mardomsalari
دمکراسی خواهان به صورت ژنتیکی همیشه بر حاکمانند ، نه با حاکمان
mardomsalari
جدا از رویت ای ماه دل افروز ..... نه روز از شو شناسم نه شو از روز _ وصالت گر مرا گردد میسّر ......همه روزم شود چون عید نوروز
mardomsalari
مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم ..... شهان بی کمر و خسروان بی کلهند
mardomsalari
مکن که کوکبه دلبری شکسته شود..... چو بندگان بگریزند و چاکران بجهند
mardomsalari
وای از این شیدا دل من_مست و بی پروا دل من_سرمایه سودا دل من_رسوا دل من_رسوای زمانهمنم ،دیوانه منم
mardomsalari
گر روزی عشقت پایان پذیرد......کس جای آنرا در دل نگیرد
mardomsalari
دلفریبان نباتی همه زیور بستند ...... دلبر ماست که با حسن خداداد آمد
mardomsalari
زیر بارند درختان که تعلق دارند .....ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد