mardomsalari
چوکاروان رود،فغانم از زمین برآسمان رسد - دور از یارم خون می بارم.
mardomsalari
همه شب نام چون نی، که غمی دارم ..... دل و جان بردی اما ، نشدی یارم
mardomsalari
از آتش سودایت دارم من و دارد دل .....داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی
mardomsalari
از آتش سودایت دارم من و دارد دل .....داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی
mardomsalari
من از دلبستگی های تو با آئینه دانستم .... که بر دیدار طاقت سوز خود ،عاشق تر از مایی
mardomsalari
تار و پود هستیم بر باد رفت ..... عاشقی ها از دلم ، دیوانگی ها از سرم
mardomsalari
سرم بالین تنم بستر نداره ..... دلم جز شوق ته در سر نداره
mardomsalari
مو آن محنت کش حسرت نصیبم ...... که در هر ملک و هر شهری غریبم
mardomsalari
تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست ...... در سر هوس ساقی در دست شراب اولی_ از همچو تو دلداری دل بر نکنم آری ...... چون تاب کشم باری زان زلف بتاب اولی
mardomsalari
غمم بیحد و دردم بی شماره ..... فغان کین درد مو درمان نداره
mardomsalari
بدان شام که از یمن غم تو ..... خراب آباد دل آباد دیرم
mardomsalari
اگر آن طایر قدسی ز درم باز آید ..... عمر بگذشته به پیرانه سرم باز آید
mardomsalari
دلی که با سر زلفین او قراری داد ..... گمان مبر که بدان دل قرار باز آید
mardomsalari
هر که تر سد ز ملال اندوه عشق نه حلال ..... سر ما و قدمش یا لب ما و دهنش
mardomsalari
ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش ..... دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش _ همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف .....همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش _ شیوه ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح .....چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش _ هم گلستان خیالم ز تو پر نقش و نگار ..... هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش _ در ره عشق که از سیل بلایت گذرا ..... کرده ام خاطر خود را به تمنّای تو خوش _ شکر چشم تو چه گویم که بدان بیماری ..... میکند درد مرا از رخ زیبای تو خوش