میترا
هرگز به کوچه بن بست ناسزا نگو رنج بن بست بودن برای کوچه کا[!]ت .
میترا
تن کاغذ خسته از لمس تن سرد قلم قلم بی رمق از تکرار یک جمله عینک تار کنار قلم و کاغذ ها مانده در حسرت دیدار دوچشم قهوه ی نیم خور یک فنجان پر ته سیگار یک شب سخت قامت پیرهن چرک کمی آنسوتر و من از عمق سکوت تکیه بر سردی دیوار زدم فکرم آشفته ی یک جمله شده ... که خدا را چه شده؟؟
میترا
مشتم را می بندم تا عشقت را در دلم اندازه کنم می ترسم از دستهای همیشه باز تو
میترا
بگذار هر که می خواهد مهمانِ امروز و فردایت باشد... دلم که یقین دارد که در پس کوچه هایِ شب زده گیت هنوز هم عطر من جاریست !!!!!!!!!
میترا
وقتی داری بالا میری مهربان باش و فروتن، چون وقتی که داری سقوط میکنی از کنار همین آدمها رد میشی
میترا
در رویاهایم هر چقدر هم که می دوم باز به تو نمی رسم !! تو از دور مرا صدا میزنی که بیا ! من می دوم و فاصله ها هنوز برجاست ..... لعنت بر آنکه دایره را شناخت !!
میترا
سلام کودک درون کوچکم!!!!!!! بیا در آغوشم طفلکم.... هوا گرم و دلم سرد است!!!!! از آدم ها دلگیرم... روزه میگیرم روزه سکوت!!!!!!! و حرف هایم را قورت میدهم!!! حرف هایم هضم میشوند!! و من رفته رفته ..... شاهدم ... که آرزوهایم آهسته آهسته، حذف میشوند.... بیا طفلک من، بیا !!! آغوشم به روی تو همیشه گشوده است!! غم هایت را شریک کن با قلبم! و اشک هایت را فقط برای خودم به یادگار بگذار!!! اینجا، تنها شنوای درد های هرکسی خود اوست.... فقط خودش!!! بیا طفلکم.... بیا.
میترا
با یک بغل خاطره ایستاده ای جلوی در میروم و تو خاطره ها را به جای آب پشت سر مسافرت میریزی!!
میترا
به کسی اعتماد کن که بتواند سه چیز تو را تشخیص دهد .... اندوه پنهان شده در لبخندت را،عشق نهان در عصبانیتت را و معنای حقیقی سکوتت را
میترا
آه گراهام کاش اختراع نمیکردی تلفنی را که زنگ نمیزند . . .
میترا
قوانین علم را به هم زده ای؛ نبودنت وزن دارد، تهی، اما سنگین...
میترا
هربار كودكانه دست كسي را گرفتم.گم شدم!اكنون درمن انقدر كه ترس از گرفتن دست كسي هست!ترس از گم شدن نيست
میترا
تقصیر ما نیست که روی حرفهایمان نمی مانیمما روی زمینی زندگی میکنیم که هر روز خودش را دور میزند............