[لینک]

اولئک کالانعام بل هم اضلّ اولئک هم الغافلون.
آنان مانند چهارپایان بلکه گمراهترند،آنان همان غافلانند ... اعراف،179

-/ شبنم
شبنم و شمشیر
شبنم و صبح و شمشیر
نه
این ابتدای یک #شعر-نیست
من شمشیر گمنام ترین سرباز میدانم .
تشنه نیستم
در نیمه های مهر
در نیمه های ماه
لب .... ریزم
از شبنم
سرشارم از بصیرت اشیا
پس بی نیازم
از نور این روزن
که تابیده در #خیمه
در من
چه شبی بوده دیشب
که اکنون پیچیده در هوا
گرمای دعا در خنکای صبح
دیشب شب بلوغ انابه
اکنون سکوت گرم خطابه
مشتی پر #فرشته در این جا
بالا که رفته اند دعاها
اکنون که صبح، صبح تماشاست
حتما بهشت پشت همین جاست

می بینم:
آن سوی میدان را
. . . . . . . . . زمان را
می بینی :
چند لحظه مانده به خورشید
چقدر مانده تا آه
. . . . . . . . . تا قتلگاه
من هنوز خنکای صبح را
در قبضه دارم
و #دارند-دست-می-برند-در-قبضه-ام
پس دیگر نمی توانم . . . !! /-


--** حبیب محمد زاده **--

1ـ شایسته است شیعیان در این روز دست از کسب و کار بکشند و نیازهاى خانه را امروز تهیّه و ذخیره نکنند و به عزادارى و نوحه سرایى بپردازند و همچون کسانى که عزیزترین افراد خویش را از دست داده اند، غم زده و اندوهگین باشند.

-( امام على بن موسى الرّضا(علیه السلام) فرمود: هر کس در روز عاشورا، دست از تلاش براى دنیا بردارد، خداوند حاجت هاى دنیوى و اخروى او را برآورده مى سازد، و هر کس که روز #عاشورا، روز اندوه و غم و گریه اش باشد، خداوند روز قیامت را روز سرور و شادى او قرار دهد و در بهشت با دیدار ما، چشمش روشن مى شود، و هر کس که روز عاشورا را براى خود روز برکت بداند و در آن روز براى منزل خویش اموالى را ذخیره سازد، آن اموال براى او برکتى نخواهد داشت.(1) )-

(البته کسانى که با مسائل بسیار ضرورى مردم سر و کار دارند مانند اطباى کشیک و امثال آنها از این امر مستثنا هستند).

2ـ امام باقر(علیه السلام) فرمود: شیعیان در این روز به یکدیگر تسلیت بگویند و چه بهتر که با این جمله ها باشد :

-( عَظَّمَ اللّهُ أُجُورَنا بِمُصابِنا بِالْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ، وَ جَعَلَنا وَ إِیّاکُمْ مِنَ الطّالِبِینَ بِثارِهِ، مَعَ وَلِیِّهِ الاِْمامِ الْمَهْدِىِّ مِنْ آلِ مُحَمَّد عَلَیْهِمُ السَّلامُ.(3)
بزرگ گرداند خدا پاداش ما را در سوگواریمان بر #حسین(ع) و قرار دهد خداوند ما و شما را از خون خواهانش به همراه ولیش امام مهدى از خاندان محمّد(ع). )-

3ـ مرحوم «ابن قولویه»(رحمه الله) مطابق روایتى مى گوید: کسى که در روز عاشورا کنار قبر امام حسین(علیه السلام) باشد و زائران را (کمک کند و) آب دهد، مانند کسى است که لشکر آن حضرت را سیراب کرده باشد و گویا با آن حضرت در کربلا حاضر بوده است.(4)

خواش فَريبچه عجب به خودتيوقت يادي اَ ما نكني
هووووووووووووم
اَ كجا دزديديش

رباب است و خروش و بی قراری ...

هم جای فدای راه وفا کرده، هم جهان،
هم جان و هم جهان به وفایت فدا، حسین

از امن و عافیت؛ به رضایت جدا شدی
چون گشتی از مدینه جدت، جدا حسین

یک کاروان ذبیح، به همراه داشتی
از فطرت خجسته شیر خدا، حسین

یک کاروان اسیر به همراه داشتی
از عترت شکسته دل مصطفا، حسین

جانبازی ات به منزل آخر رسیده بود
در کربلا که خیمه زدی و سرا، حسین

وز آستین لعنت ابلیس رسته بود
دستی که رگ گسیخت ز خون خدا، حسین

شسته است خون پاک تو، چرک جهان همه
تا خود جهان چگونه دهد، خونبها، حسین

در پیش روی سب و ستم، خیزران چه کرد
با آن سر بریده به جور از قفا، حسین

کامروز هم تلاوت قرآن رسد به گوش
زان سر که رست چون گل خون بر جدا، حسین

چاک افق رسید به دامان آسمان
وقتی فلک گرفت به سوگت عزا، حسین

حتا کویر تف زده را ، اشک شسته بود
وقتی جهان گریست، عزای تو را، حسین

سوگ تو کرد زلزله، چندان که خواهرت
زینب فکند ولوله از «وا اخا» حسین

من زین عزا چگونه نگریم که در غمت
برخاست ناله از جگر سنگ ها، حسین

«آزاده باش باری اگر دین نداشتی»
زیباترین سفارش مولای ما، حسین

از بعد قرن های فراوان هنوز هم
ما راست رهشناس ترین رهنما، حسین

تو کشتی نجات و چراغ هدایتی
دریاب مان در این شب تاریک، یا حسین

حسین منزوی

سید مرتضی آوینی