شب در سکوت کوچه بسی راه رفته بود

امواج مد واقعه تا ماه رفته بود

هر یوسفی که پیرهنی از کمال داشت

با طعن گرگِ حادثه در چاه رفته بود

حتی زمین که دیر زمانی خروش داشت

در خلسه‌ی شکفتن یک آه رفته بود

دختر طلای زنده به گوری به گوش داشت

شیطان به بزم مردم گمراه رفته بود

تنها به مکه بود که در جاده‌ی حرا

مردی به شوق سیر الی الله رفته بود

آن مرد هم تو بودی و تکبیر زن شدی

ذریّه‌ی حقیقی آن بت شکن شدی

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

@رُز.سَـــبــزِ گروه ♀ SG ♀
@مـهـヅیـﮧSG♀[یـآحـُسـیـن]
@میم!
@yase kabud
@ツ سارینا ツ
@:) لطفأ لبخند بزنيد :)
@نرگس
@marzi
@کاوش پرس
@از یاد رفته...
@{MITRA}{فرشـــته*♥*کوچولــــو}
@کاوه عزیزی
@جنت سادات
@Bahramمحمدم
@امیرحسیــن :-)
@hami
@bano °✿ روزهای رویایی °✿
@◆ گـلنـار
@دریا دلدار
@^`~اقاقیا( پاییز) ~`^

ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست

در حضرت کریم تمنا چه حاجت است ؟



شهادت پدر بزرگوار امام رضا علیهما السلام بر همه عاشقان ایشان تسلیت باد.

هارون الرشيد چون به مدينه آمد دستور داد امام را دستگير کنند و دو محمل به دو جانب روان کرد که ندانند امام را به بغداد می برند يا بصره، و امام در محملی بود که به بصره می رفت. در بصره امام را به امير بصره و پسر عموی هارون تسليم کردند و او نيز امام را در يکی از اتاق های خانه خود که نزديک به ديوانخانه بود حبس کرد و مشغول لهو و لعب شد. امام يک سال در حبس عيسی بود و هارون الرشيد مکرر به او دستور داد که امام را شهيد کند و او جرات نمی کرد. جمعی از دوستان عيسی نيز او را منع می کردند. چون مدت حبس طولانی شد ، به هارون الرشيد نوشت که حبس موسی بن جعفر(ع) نزد من طول کشيده است و من بر قتل او نمی توانم اقدام کنم، زيرا جز عبادت و تضرع و ذکر با خدا چيزی از او نشنيده ام. نه بر احدی نفرين می کند و نه به بدی از ما ياد می کند، بلکه مشغول کار خود است و به ديگری نمی پردازد. کسی را بفرست که من او را تسليم کنم، وگرنه حبس و زجر او را ديگر نمی پسندم.

قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِکَ فَلْیَفْرَحُواْ

هُوَ خَیْرٌ مِّمَّا یَجْمَعُونَ


بگو به فضل و به رحمت خداست که(مؤمنان) باید شادمان بشوند.

این از هر چه اندوخته‌اند بهتر است.

_________________________________________________


راستی که چه فرق است میان آن‌چه ما را شاد می‌کند،

با آن‌چه که باید ما را شاد کند.

سوره یونس آیۀ 58