گاهی باید نبخشید کسی را ک بارها او را بخشیدی و نفهمید ، تا این بار در آرزوی بخشش تو باشد!

گاهی نباید صبر کرد باید رها و کرد و رفت تا بدانند ک اگر ماندی... رفتن را بلد بوده ای !

گاهی بر سر کارهایی ک برای دیگران انجام می دهی باید منت گذاشت تا آنرا کم اهمیت ندانند!

گاهی باید بد بود برای کسی ک فرقِ خوب بودنت را نمی داند!

و گاهی باید ب آدمها از دست دادن را متذکر شد!

آدمها همیشه نمی مانند یکجا در را باز می کنند و برای همیشه می روند!

مراقبِ اشتباهاتت باش....!!

می‎دونی!خوشگلی در اصل هیچ ربطی به قیافه نداره همه‎ـــَــش اینجاست، به نوع ِ راه‎رفتن و صحبت کردن و فکر کردن ِ آدم

بستگی داره. جادو اینه که راست بایستی، مستقیم در چشم مردم نگاه کنی، لبخنـدی کُشنده به طرفشون پرتاب کنی و بگی

گورت رو گم کن، من فوق العاده ام. . .

#کفش-های-آب-نباتی ــــــــــــــ ژوان هریس

زنی را می شناسم من
که شوق بال و پر دارد
ولی از بس که پُر شور است
دوصد بیم از سفر دارد

زنی را می شناسم من
که در یک گوشه ی خانه
میان شستن و پختن
درون آشپزخانه
سرودعشق می خواند
نگاهش ساده و تنهاست
صدایش خسته و محزون
امیدش در ته فرداست

زنی را می شناسم من
که می گوید پشیمان است
چرادل را به او بسته
کجا او لایق آنست؟

زنی هم زیر لب گوید
گریزانم از این خانه
ولی از خود چنین پرسد
چه کس موهای طفلم را
پساز من می زند شانه؟

زنی آبستن درد است
زنی نوزاد غم دارد
زنی می گرید و گوید
به سینه شیر کم دارد

زنی با تار تنهایی
لباس تور می بافد

زنی در کنج تاریکی
نمازنور می خواند

زنی خو کرده با زنجیر
زنی مانوس با زندان
تمام سهم او اینست:
نگاه سرد زندانبان!

زنی را می شناسم من
که می میرد ز یک تحقیر
ولی آواز می خواند
که این است بازی تقدیر

زنی با فقر می سازد
زنی با اشک می خوابد
زنی با حسرت و حیرت
گناهش را نمی داند

زنی واریس پایش را
زنی درد نهانش را
زمردم می کند مخفی
که یک باره نگویندش
چه بد بختی چه بد بختی!

زنی را می شناسم من
که شعرش بوی غم دارد
ولی می خندد و گوید
که دنیا پیچ و خم دارد

زنی را می شناسم من
که هر شب کودکانش را
به شعر و قصه می خواند
اگرچه درد جانکاهی
درون سینه اش دارد

زنی می ترسد از رفتن
که او شمعی ست در خانه
اگربیرون رود از در
چه تاریک است این خانه!

زنی شرمنده از کودک
کنارسفره ی خالی
که ای طفلم بخواب امشب
بخواب آری
ومن تکرار خواهم کرد
سرودلایی لالایی

زنی را می شناسم من
که رنگ دامنش زرد است
شب و روزش شده گریه
که او نازای پردرد است!

زنی را می شناسم من
که نای رفتنش رفته
قدم هایش همه خسته
دلش در زیر پاهایش
زندفریاد که: بسه

شوخی تحقیر کوچک است » امام علی

آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت
در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد
تنه ای بر در این خانه ی تنها زد و رفت!

ولی خودمونیم..از اسمش بیشتر از خودش خوشم میاد

همه آنهایی که مرا می شناسند

می دانند من چه آدم حسودی هستم

و همه آنهایی که ترا می شناسند...

لعنت به همه آنهایی که ترا می شناسند


#نزار-قبانی

در جمعشان انگار دیگر جایی نیست...

#بار-دیگر-شهری-که-دوست-میداشتم ــــــــــــــــــــــــــــــ نــادر ابراهیمی

آنهايي که مانده اند (در ایران) همان طور که دارند يک غذاي سر دستي درست مي کنند فکر مي کنند آنهايي که رفته اند الان دارند با دوستان جديدشان گل مي گويند و گل ميشنوند و از آن غذاهايي مي خورند که توي کتاب هاي آشپزي عکسش هست.
آنهايي که رفته اند فکر مي کنند آنهايي که مانده اند همه اش با هم بيرونند. کافي شاپ، لواسان، بام تهران و درکه مي روند .خريد مي روند…با هم کيف دنيا را مي کنند و آنها را که آن گوشه دنيا تک افتاده اند فراموش کرده اند.
آنهايي که مانده اند فکر مي کنند آنهايي که رفته اند همه اش بار و ديسکو مي روند و خيلي بهشان خوش مي گذرد و آنها را که توي اين جهنم گير افتاده اند فراموش کرده اند.
آنهايي که رفته اند مي فهمند که هيچ کدام از آن مشروب ها باب طبعشان نيست و دلشان مي خواهد يک چاي دم کرده حسابي بخورند.
آنهايي که مانده اند دلشان مي خواهد يکبار هم که شده بروند يک مغازه اي که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چيزي را مي خواهند انتخاب کنند.

@مطهره ورژن ِ پسرونه : )

#مهدی-یراحی

از آدمای #خــآص . . .