خوندم اونجارو

خو واقعني هم هستم

حالا من چن تا شو حسش نيس بنويسم بي خيال ميشم

گلپري بهترين كار همينه

))

دلــم جـز هـوایـت هــوایــی نــدارد ..

لـبــم غـیـر نــامـت نــوایـی نــدارد ..

وضـو و اذان و نـمـاز و قـنـوتـم بـدون ولــایت بـهـایـی نــدارد ..

دلـی کـ‌ه نـشد خـانــ‌ه ی یــاس نــرگس خـراب است و ویــران ، صـفـایــی نــدارد...

کلاف کاموایی را در نظر آورید که یک شاخه ی پر از خارگل نسترن را در آن فرو کرده اید؛اکنون سعی کنید این شاخه را از آن خارج سازید به گونه ای که نه شاخه و نه کاموا آسیب نبینند؛

تقریبا غیرممکن است،زیرا قطعا تعدادی از خارهای آن شاخه کنده شده

و اندکی از کاموا نیز با گیر کردن به آنها ریش ریش می شود؛

ضمن آنکه زمان بسیار زیادی را باید صرف کرد و حتی ممکن است دست شما نیز آسیب ببیند.

مجددا همان کلاف را در نظر آورید که یک عدد میل بافتنی درون آن فرورفته و در لابلای آن پنهان شده است،حال سعی کنید میل را از آن خارج سازید!

بله در زمانی بسیار کوتاه بدون هیچ زحمت و آسیبی این امر محقق خواهد شد.

مَثَل انسانی که در طول عمر غرق دنیاست و گرفتار وابستگیهای آن،مَثَل شاخه ی خار درون کلاف است؛

این انسان هنگام خروج از دنیا به سختی می تواند از وابستگی های خویش جدا شود و در نتیجه جان کندن برای او بسیار سخت خواهدبود.

ولی مَثَل شخص مؤمن مَثَل آن میل بافتنی است؛گرچه او در دنیاست ولی وابستگی به آن ندارد و از این رو به راحتی از این عالم کوچ کرده و خارج می شود.

مث من ُ قوطی سوهان

الان مياد به منم اعتراض ميده