با سلام منم نمیتونم بهت کمکی بکنم

كوفت

من حرف گوش میکنم ، تبریک نمیگم!

واقــعــا اشـكـ شـوق تـو چـشـام جـمـع شـد عـطـا

مـن هـم بـه "آب ریـزش بـیـنـی" شـوق دچـار شـدم

خدایا خودت شفا بده..

اینجوری حتی میشه پستای روز و شب قبلم خوند بدون اینکه ب پروفایل دوستات سر بزنی ..

و از همه مهم تر ، پست هایی آدمایی که دوستشون داری ، حرف های جالب و قشنگ دارند همه یک جا جمع هستند ...

دقیییییقا ..

منم هم ..

دیدمت میگم کامل
فعلاً باید روزشمار بندازم تا یه تاریخ خاصی برسه

آها بله تاريخ خاص

گردو شكن امتحان كردم خعلي خوبه

گردوي ِ آتيشي هم خوردم بد نيس

بنداز خوشمزه میشه ناهید

یلدا تازه بزرگم هست و همش گردوِ

آفرین نازی ../ خوشم اومد

من گردو آتیشی میخوام

فری هم بد نیستا میخام اسممو بذارم فری
خنده دار عمته

فری نع.

کلا هرچی من میگم خوبه

چرا حدیث؟؟؟؟؟؟؟؟؟
اوع

دست های میکائیل از رزق پر بود. از هزار خوراک و خوردنی..
اما چشم های آدمی همیشه نگران بود. دست هایش خالی و دهانش باز..
میکائیل به خدا گفت: خسته ام ، خسته ام از این آدم ها که هیچ وقت سیر نمی شوند..
خدایا چقدر نان لازم است تا آدمی سیر شود؟ چقدر !
خداوند به میکائیل گفت: آنچه آدمی را سیر می کند نان نیست، نور است.
تو مامور آن هستی که نان بیاوری..
اما نور تنها نزد من است و تا هنگامی که آدمی به جای نور، نان می خورد گرسنه خواهد ماند.
میکائیل راز نان و نور را به فرشته ای گفت.. و او نیز به فرشته ای دیگر..
و هر فرشته به فرشته دیگری تا آنکه همه هفت آسمان این راز را دانستند...
تنها آدم بود که نمی دانست...
اما رازها سر می روند. پس راز نان و نور هم سر رفت...
و آدمی سرانجام دانست که نور از نان بهتر است...
پس در جستجوی نور برآمد. در جستجوی هر چراغ و هر فانوس و هر شمع...
اما آدم، همیشه شتاب می کند...
برای خوردن نور هم شتاب کرد...
و نفهمید نوری که آدمی را سیر می کند نه در فانوس است و نه در شمع..
نه در ستاره و نه در ماه.
او ماه را خورد و ستار ها را یکی یکی بلعید. اما باز هم گرسنه بود..

خداوند به جبرئیل گفت: سفره ای پهن کن و بر آن کلمه و عشق و هدایت بگذار..
و گفت: هر کس بر سر این سفره بنشیند، سیر خواهد شد.
سفره خدا گسترده شد؛
از این سر جهان تا آن سوی هستی.
اما آدم ها آمدند و رفتند. از وسط سفره گذشتند و بر کلمه و عشق و هدایت پا گذاشتند.
آدم ها گرسنه آمدند و گرسنه رفتند..
اما گاهی، فقط گاهی کسی بر سر این سفره نشست و لقمه ای نور برداشت..
و جهان از برکت همان لقمه روشن شد..
و گاهی ، فقط گاهی کسی تکه ای عشق برداشت و جهان از همان تکه عشق رونق گرفت...
و گاهی، فقط گاهی کسی جرعه ای از هدایت نوشید و هر که او را دید چنان سرمست شد که تا انتهای بهشت دوید.
سفره خدا پهن است اما دور آن هنوز هم چقدر خلوت است.

خب عطسه نکن !
دیدی این به فکر هیچکدومتون نرسید!

عطا تو از اين فرار ِ مغز هايي ها

نه، من از اون مغزها هستم که فرار نکرده!
میخواستم فرار کنم که کار پیدا کردم و مجبور شدم نــفرارم !

همون ديگه بيسش ُ داري

گلي ديدگاهتو بازكن يا خصوصيتو!

چرا

همينجوري ! بازشون ميكني ؟

ولی ابروها عروس و کشیده بودن خودشون