مثل گنجشکی که زیر برفا مونده

یخ زدن دستای من زل زدم به ردپات

دستامو ها میکنم کو اجاق خنده هات

شاخه هام خشکیدن ریشه هام از دردم

شونه هام میلرزن استخونام سردن

رد چشمامو نگاه کن دستامو بگیر تو دستات یخ این دستارو واکن

خنده هات سبزه ی عیدن خنده هاتو دوست دارم

منو با خنده صدا کن

با یه ذره مهربونی منو پر کن از جوونی

کی بهارو دوست نداره عزیزم خودت میدونی

هی سر به راه تر هی سر به زیر تر


هی گوشه گیر تر

هر لحظه خسته تر

هر لحظه تلخ تر هر لحظه دیر تر

این زندگی من است...

بس كن اين ناله و زاري را بس كن او يار دگر دارد...

سکوتی میکنم سنگینتر از فریاد

یا آن که هرگز در انتظار کسی نبوده است؟

مرگ می گن به تب راضی می شیم

همه تخصیرا گردنِ گلپریِ صدف جون :*

هر لحظه ممکنه همه چیزُ به همه بگن