نه ابجی تا منو داری نگران نباش بگو خب

یه ره. تو کی اومدی به من خبر ندادی ؟

وقت نوشتن یادم آمد کسی نیست بخواند!

حتی ...

خدا هم چشمانش را می گیرد

و ...

گوشهایش موقع خواندن

به ناچار قلم را زمین می گذارم

و ...

زبان را در پس لبهایم پنهان می کنم

تا دگر بیش از این کسی آزرده نشود.

باید حس داشت و حس های مشترک داشت .

مهم نیست قیافهء ما چگونه است ...

شکل گوش هایمان با هم نمی خواند ...

لب هایمان جورواجور است ...

دست هایمان بزرگ یا سفید و سیاه است ...

بینی مان بزرگ است یا کوتاه .

مهم ؛ هم را فهمیدن است .

اینکه وقتی تار می نالد ؛ کمانچه باید کجا باشد؟

با هم کف زدن .. خیلی زیباست

باهم نگاه کردن ...

به هم نگاه کردن

غرق در هم بودن

لباس های زیبا ؛ ساده ؛ قشنگ

وقتی همه می دانند دنبال چه هستند

و نای ها و نواها و لهجه ها برا ی چی و کی هستند..