گرفته تر ز خزان دلم خزاني نيست

ستاره بار تر از چشمم آسماني نيست

به حجم تنگ دلي هاي آفتابي من

مدار حوصله ي هيچ كهكشاني نيست

سزاي پاكي ات اي اشك، آستيني نيست

به سر بلندي ات اي عشق، آستاني نيست

مرا كه شانه ام از حمل آفتاب خم است

به جز پناه دو دست تو سايباني نيست

به سوگواري اين چشم هاي سرگردان

به غير چشم سياه تو نوحه خواني نيست

به غير تسليت چشم هاي دلسوزت

مرا نيازتسلی به همزبانی نیست