خا
من فردا صبح میام میبینم
الان برم خوس

نیما قبول کن خودتم نفهمیدی چی گفتی : دی

به نظر من که اکثرمون به اطرافیانمون نگا میکنیم مثلا خونواده به کی داره رای میده یا دوستامون یا کسایی که ما قبولشون داریم

منظورم اینا بود
البته بازم ادامه داره
ولی دوست دارم راجع به اینا حرف بزنیم

ما باید به سراغ کاندیدا هایی بریم که از مردم بخوان وارد اداره ی اقتصاد بشن
کشور هایی مثل آلمان و ژاپن به مردمشون قبولوندن که یا خودمون تولید میکنیم یا استفاده نمیکنیم . (البته نمیگم ما امروز این کار رو بکنیم)
باید توجه کاندیدا های ریاست جمهوری رو از شعار زدگی به مطالبه ی حرکت در مسیر درست برای پیشرفت جلب کرد.
الان همه ی برنامه ها برای مهار امروز نوشته میشه و بس و این یعنی عقب ماندگی همیشگی
در طول این 25سال بعد از جنگ بیش از 900 میلیارد دلار به کشور ما واردات صورت گرفته، در تمامی دولت ها ی بعد از جنگ.
چطور تونستیم با دست خالی جلوی صدام تا دندان مصلح بایستیم؟
وقتی همه ی مردم خطر رو احساس کردن، فکر نکنیم بدون مقاومت سختی های شرایط گذار میتونیم کشور قدرتمندی داشته باشیم

باید از الان تکلیف خودمون روشن کنیم که اگه فرضا 6ماه دیگه، 1سال دیگه ، دوباره مرغ قیمتش 2برابر شد می خوایم چه کنیم؟
بازم صف بکشیم؟
باید راه رو انتخاب کنیم و دولتی روی کار بیاریم که این نظر رو داشته باشه
دولتی که مشکل رو در ارتباط با دیگران و قیمت ارز میبینه می خواد صورت مسئله رو پاک کنه
به فکر دولتی نباشیم که بخواد با ساختن سد و راه و بیمارستان و ورزشگاه عدالت به وجود بیاره
به فکر دولت باشیم که بخواد بدون دیگران و با استفاده از نیروی تک تک افراد کشور
مردم رو توانمد کنه و اقتصاد توانمد بسازه

برای بار اوله که توی عمرم آدمی مث تو می بینم ...
دمت گرم ... جدا اگه اینو بتونی به بقیه بفهمونی که تحریما رو اگه بردارن 25 سال دیگه که هیچ 250 سال دیگه هم همینجا هستیم ... پیشرفت با سختی به دست میاد ...
ایول تحلیل شیوایی داشتی ...
تو که میتونی اینقد خوب حرف بزنی بیشتر مطالب سیاسی بذار

حالا ایام انتخابات میذارم

چون من هم اون رو منتشر کرده بودم ف این رو هم گذاشتم

«در مذاکرات قبل وقتی تهدید کردند اگر کوتاه نیایید به ایران حمله می کنیم، سعید جلیلی پای مصنوعی خود را درآورد، روی میز گذاشت و گفت: این پا را در جنگ قبلی دادم، پای دیگرم را هم در جنگ بعدی می‌دهم و سالن را ترک کرد.»
این عبارت به کرات در اینترنت کپی – پیست شده است. عبارت تکان‌دهنده‌ای‌ است برای بعضی‌ها. فقط یک نکته درباره آن وجود دارد که خلاف واقع است و صحت ندارد. در مذاکرات هسته ای هیچ وقت چنین اتفاقی نیفتاده است.
در بعضی از روایات مطرح شده در باب مذاکرات نقل شده که ایشان به نشانه اعتراض به مسئله‌ای سالن مذاکره را ترک کرده است در حالی که ایشان در مذاکرات هسته‌ای هیچ وقت سالن مذاکره را ترک نکرده اند. ضمنا ماجرای حافظ قرآن بودن ایشان هم که در برخی پایگاههای اینترنتی نوشته شده واقعیت ندارد. کاندیدای دولت و مشایی بودن آقای جلیلی هم واقعیت ندارد. همانطور که کاندیدای رهبری بودنش هم واقعیت ندارد. همان طور که خبر تحویل ستادهای مشایی به ستادهای مردمی او درست نیست. برای سعید جلیلی همه اینها، حاشیه است. او اهل حاشیه نیست.
***
پی نوشت: به دوستانی که هر کدام از پنج – شش گزاره نادرست بالا را در سایتی یا وبلاگی بازنشر داده اند، پیشنهاد می کنم تکذیبیه اش را هم بگذارند تا به قول آقای جلیلی آخرت شان را خرج دیگری یا دیگران نکرده باشند و در ضمن مدیون دیگرانی که با خواندن مطلبشان احیانا دچار اشتباه شده اند، نشده باشند. خوب است اولین منتشرکنندگان این مطالب هم کمی درباره کاری که کرده اند فکر کنند. شاید تجدیدنظری در نحوه نگاهشان به دنیا لازم باشد.

تبلیغ با مظلوم نمایی !

حق هرگونه برداشت رو دارید... مختارید.

پَ نه پَ به نفع تو باشه

نامرد )))

تولدت مبارک باشه عزیزم

مرسی شمیم جون

خواهش میشه