ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

شبت خوش

بیچاره دختر خاله......

مگه فراموشی هم ساعت می شناسه

شبت قشنگ و پر از آرامش...

در سايه اين سقف ترک خورده نشستيم
بي حوصله و خسته و افسرده نشستيم
خاموش چو فانوس که در خويش خميده است
پيچيده به خود با تن تا خورده نشستيم
يک بار به پرواز، پري باز نکرديم
سر زير پر خويش فرو برده نشستيم
بر سنگ مزار دل خود مرثيه خوانديم
يک عمر به بالين دل مرده نشستيم
بر گرده ما خاطره خنجر ياران
با #جنگلي از خاطره بر گرده نشستيم
ايينه هم، از ديده ترديد مرا ديد
با سايه خود نيز دل ازرده نشستيم
بر خاست صدا از در و ديوار، ولي ما
با اين همه فرياد فرو خورده، نشستيم

قیصرامین پور... #اردیبهشت67

...
انحنای روح من
شانه های خسته ی غرور من
تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است
کتف گریه های بی بهانه ام
بازوان حس شاعرانه ام
زخم خورده است

دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

این سماجت عجیب
پافشاری شگفت دردهاست
دردهای آشنا
دردهای بومی غریب
دردهای خانگی
دردهای کهنه ی لجوج
...

خو بگو نمي خوام برم ديگه! درخت كجا بره آخه؟؟؟؟

ولی تخصص من مونده..