ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

رفتار من عادی است

اما نمی دانم چرا

این روزها
...
از دوستان و آشنایان

هر کس مرا می بیند

از دور میگوید:

این روزها انگار

حال و هوای دیگری داری

اما

من مثل هرروزم

با آن نشانی های ساده

با همان امضا، همان نام

و با همان رفتار معمولی

مثل همیشه ساکت و آرام

آره

شبت بخیر......

آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد ---------- الحق آراسته خلقی و جمالی دارد
درد دل پیش که گویم که بجز باد صبا ---------- کس ندانم که در آن کوی مجالی دارد
دل چنین سخت نباشد که یکی بر سر راه ---------- تشنه می‌میرد و شخص آب زلالی دارد
زندگانی نتوان گفت و حیاتی که مراست ---------- زنده آنست که با دوست وصالی دارد
من به دیدار تو مشتاقم و از غیر ملول ---------- گر تو را از من و از غیر ملالی دارد
مرغ بر بام تو ره دارد و من بر سر کوی ---------- حبذا مرغ که آخر پر و بالی دارد
غم دل با تو نگویم که نداری غم دل ---------- با کسی حال توان گفت که حالی دارد
طالب وصل تو چون مفلس و اندیشه گنج ---------- حاصل آنست که سودای محالی دارد
عاقبت سر به بیابان بنهد چون سعدی ---------- هر که در سر هوس چون تو غزالی دارد

گشتم نبود ..... نگرد نیست.....

من کزين فاصله غارت شده ی چشم تو ام

چون به ديدار تو افتد سرو کارم چه کنم

يک به يک با مژه هايت دل من مشغول است

ميله های قفسم را نشمارم چه کنم؟!