ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

انگار مدتی است که احساس می‌کنم
خاکستری تر از دو سه سال گذشته‌ام
احساس می‌کنم که کمی دیر است
دیگر نمی‌توانم
هر وقت خواستم
در بیست سالگی متولد شوم
انگار
فرصت برای حادثه
از دست رفته است
از ما گذشته است که کاری کنیم
کاری که دیگران نتوانند

به جرم اين كه دلم آه هست و آهن نيست
كسي به جز تو در اين روزگار با من نيست

نه يك .. نه ده .. كه تو را صد هزار بافة مو
دريغ از اين كه مرا صدهزار گردن نيست

(مخاطبان عزيز! اين زني كه مي‌شنويد
فرشته‌اي‌ست كه البتّه پاك دامن نيست

كه دست هر كس و ناكس دخيل دامن اوست
ولي رسالت او مستجاب كردن نيست

طنين در زدنش منحصر به اين فرد است
كه هيچ طنطنه‌اي اين قدر مطنطن نيست)

ـ خوش آمدي .. بنشين .. آفتاب دم كردم
كه "چاي دغدغة عاشقانة" من نيست 1

زمانه‌اي شده خاتون كه هفت خوان از نو
پديد آمده، اما يكي تهمتن نيست

به دور هر كه بچرخي به دورت اندازد
اگر چه قصّة ما قصّة فلاخن نيست

تو را به خانه نياورده‌ام گلايه كنم
شب است و وقت براي گلايه كردن نيست

بيا از اين گله‌ها بگذريم و بگذاريم
زمان نشان بدهد دوست كيست .. دشمن كيست ..

با قلم ...

با قلم مي‌گويم:

- اي همزاد، اي همراه،

اي هم سرنوشت

هر دومان حيران بازي‌هاي دوران‌هاي زشت.

شعرهايم را نوشتي

دست‌خوش؛

اشك‌هايم را كجا خواهي نوشت؟

پیش این سنگدلان قدر دل و سنگ یکی است
قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی است

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین
سینه را ساختی از عشقش سرشارترین
آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین
چه دل آزارترین شد چه دل آزارترین

دزدانه در آمد از درم دوش
افکنده کمند زلف بردوش
برخاستم و فتادم از پای
چون او بنشست رفتم از هوش
آن نرگس نیم مست جادوش
آهو بره‌یی به خواب خرگوش
هر کس که ببیندت به یک روز
ملک دو جهان کند فراموش
بی روی تو نوش می شود نیش
و ز دست تو نیش می‌شود نوش
یک حلقه به گوش خسرو انداز
کوبنده‌ی تست و حلقه در گوش

دمش گرم ديگه ...تيممون تكميله...كل ايران رو ساپورت ميكنيم ...باس كم كم بين المللي شيم

وحشتناکه....اما اروم