OMID
کاش جای پاییز تو با مهر می آمدی ...
OMID
کاش می توانستم تمام دلتنگیهایم را بر کوله بار خدا میریختم تا با تنهائیش به کول بکشد بدون هیچ خمی بر ابرو اما افسوس که داده را پس نمیگیرد
OMID
می روم ولی چمدانم را نمی برم … سنگین است روزهایی که بی تو زندگی کرده ام !
OMID
انتظار را از کوچه های بن بست بیاموز که دلخوش به تماشای هیچ رهگذری نیستند ! چشم به راه آمدن کسی می نشینند که اگر بیاید ، ماندنیست …
OMID
دلتنگ دیدار تو ام ای ماه شهر آرای من، ای چشم های روشنت آیینه ی فردای من دلتنگ دیدار تو ام
OMID
یه وقتایی میرسه که نه یادش آرومت میکنه نه عکسش ! فقط باید خودش باشه ، فقط خودش ...
OMID
یادت هست گفته بودم تنهایت نمیگذارم تو در تنهایی هایت هم تنها نیستی جایم را تغییر داده ام از کنارت به پشت سرت رفته ام گفته بودم به من تکیه کن
OMID
منم آن مرغ ، آن مرغی كه دیریست به سر اندیشه پرواز دارم سرودم ناله شد در سینه تنگ به حسرتها سر آمد روزگارم
OMID
هر لحظه هرجا که میرم حس نگاهت با من این دل بی طاقتِ من قیده تورو نمی زنه بذار یبار نگات کنم از جونو دل صدات کنم هرچقدر دلتنگی دارم هدیه به اون چشات کنم
OMID
وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند از من جز این هر لحظه فرسودن چه می ماند ؟ از من چه می ماند جز این تکرار پی در پی ؟ تکرار من در من مگر از من چه می ماند ؟ غیر از خیالی خسته از تکرار تنهایی غیر از غباری در لباس تن چه می ماند ؟ از روزهای دیر بی فردا چه می آید ؟ از لحظه های رفته ی روشن چه می ماند ؟
OMID
این روزها احساس میکنم چقدر شبیه سکوتم … با کوچکترین حرفی میشکنم …
OMID
تنهایی یعنی وقتی پرستار گفت : همراه بیمار … ولی کسی نبود جواب بده ! آهسته گفتم : ببخشید کسی همراه من نیست … من تنهـــــــــــام …
OMID
نمیدانم از دلتنگی عاشقترم یا از عاشقی دلتنگ تر فقط میدانم در آغوش منی ، بی آنکه باشی و رفتی ، بی آنکه نباشی . . .
OMID
خدایا این دلتنگی های ما را هیچ بارانی آرام نمیکند فکری کن اشک ما طعنه میزند به باران رحمتت
OMID
درد داره ببینی تو که دیروز واسه یه نفر عزیز بودی امروز شدی غریبه و یکی دیگه که دیروز غریبه بوده امروز شده عزیزترین !