آقـا اَمـیـن
آهنگ پروفایــلم . عاشِقشَم : X
آقـا اَمـیـن
نبخشیدن مهم نبود! می شد همدیگر را نبخشیم اما همدیگر را به هم ببخشیم! خسته بودیم از هم؟! می شد دوتایی یک گوشه بشینیم و خستگی راه آمده را در کنیم! چرا این ها را نفهمیدیم...؟!
آقـا اَمـیـن
چه رسم جالبی است، محبتت را میگذارند پای احتیاجت، صداقتت را میگذارند پای سادگیت، سکوتت را میگذارند پای نفهمیت، نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت، ... ... و وفاداریت را پای بی کسیت، و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود که تن هایی و بیکس و محتاج....!!!
آقـا اَمـیـن
نقــاش بـاشـی! چـقــدر می گیـری بیایی و صفحه های سیاه دلم را رنـگ کنی؟ بـعـــد بـرای دیــوار اتاق دلـــم یــــک روز آفتابی بکشی که نــــور آفتـــاب تا میـانه اتاق آمــــده باشد ... راستـــــی مـــن روی صـــورتــم یـــک خنــــــده می خـــواهـــم نــرخ ِ خـنـــــده که گـــــران نیســــت؟
آقـا اَمـیـن
می مانم ... می روی ... لعنت به اين افعال ! كه ماندن را براي من صرف كرد و رفتن را براي تو !!!
آقـا اَمـیـن
“ بر باد رفته ” صد بار بهتر است از “ از یاد رفته ” !
آقـا اَمـیـن
اگـه گذشته بهت “زنگ” زد . . . بذار بره رو پیامگیر ، چون حرف تازه ای برای گفتن نداره !
آقـا اَمـیـن
خـــواستـی دیـگـــر نبـاشـی آفــریـــن ... چــــه بـــا اراده ! لـعـنــت بــه دبـسـتــانـــی کـه تــو از درســــهایــش، فـقــط " تـصـمـیـــم کـُــبــری " را آمــوخـتــــی ... .
آقـا اَمـیـن
لعنت به بعضی آهنگــــا بــه بعضی خیابونــــا بــه بعضی حرفـــــا لعنتیا آدمو میبرن به روزایـــی کــــه واســـه از بیــن بـــردنـش تـو ذهـنـت ویــــرون شــــــدی !!!
آقـا اَمـیـن
جـــــا خــــوش کــــرده ای دَر تــَــمامِ عاشِـــقـــانه هـــــام میــــخواهـــم از نـــوشتــن استــِعفــا بـِـدَهَـــم امــــا نـــه تـــو رهـــا میکنــــی دلـــــم را نــــه شـــاعـــرانـــه هام دل میـــکَننـد از تــــو. . .
آقـا اَمـیـن
... !!! بـيا آخرين شـاهكـارَت را بيـبين مـُجسمـه اي با چـِشمانـــے بـاز خـيره به دور دسـت شـايد شَرق شـايد غَرب مبهـوت يك شـِكست ، مغلوب يك اتِفاق مصلوب يك عــِشق ، مفعول يك تاوان خـُرده هايـَش را باد دارد ميبـَرد و او فقـط خاطراتـَش را مُحكم بَغل گـِرفته بيـا آخرين شاهكارت را بيبين مـُجسمه اي ساخـته اي به نـام " مـَن" !
آقـا اَمـیـن
غاری یک نفره ام در طبقه ی دوم آپارتمانی در محله ای شلوغ صبح ها بیرون می زنم از خودم دنبال کوهی که جا برای غاری یک نفره داشته باشد شب ها بر می گردم به خودم آتش روشن می کنم و روی دیواره هایم طرحی می کشم از معشوقه ای که ندارم
آقـا اَمـیـن
من و ساحل دیشب..
وسط شیطنت یک دریا،
کوهی از گل گشتیم!
من و ساحل..
با تو،
هر دو یک رنگ شدیم،
هر دو یک دل گشتیم!!
آقـا اَمـیـن
دوبـاره دلـتـنـگــی پـرچـمـش را بـرافراشـت بـر بـالـای خــرابـه هـای دلـم
آقـا اَمـیـن
گوشـــه تـآ گوشـه ـیِ صـَحرآ تــــو بــخوآـبُ نــَهرآـس شیـرهــآ خــآطِرشـان هـَـست تــو آهــوـیِ منـــــی ..
آقـا اَمـیـن
پیش از آنکه بروﮯ پیش از آنکه بمیرم تورا به شعرمـﮯ سپارم خودم را به خــــدا
واسه ی دیدن بارون اشکام

12 سال و 11 ماه و 9 روز و 4 ساعت و 7 دقيقه قبلدوباره خاطره هامو سوزوندم
ولی تو اینجا نبودی ببینی
چجوری پای نگاه تو موندم
تو نبودی که ببینی دلم رو
چجوری عاشق عشق تو مونده
منی که بی تو یه لحظه نبودم
کی دل خاطرهاتو شکونده؟
میون رنگ عجیب نگاهت
یکمی فاصله مونده تا دریا
تا دل خسته نفس به نفس شه
تو بیا واقعی شو خود رویا
مازیار فلاحی