برای تمدد اعصاب

برای فراموشی

برای پختگی

برای انعطاف پذیر شدن

برای دلتنگی

برای قدر دونستن

برای بزرگ شدن

برای قوی تر شدن

برای فرار ... فرار ... فرار

برای آرامش

برای درگیری ذهنی

برای ...

برای همه چیز

...

خودشونم فهمیدن چه گندی دارن میزنن خاک بر سرشون.و بر سر کسانی که تازه می خوان راه رفته اونا رو تکرار کنن اونم اینجا

بیننده­ای که امروز فیلم "مظنونین همیشگی" را ببیند با خودش غر می­زند که: "باز هم از این غافل‌گیری­ها که جدیداً مد شده". این مخاطب اگر کمی با تاریخ سینما آشنا باشد یا کسی به او بگوید که غافل‌گیری پایانی در سینما به این صورت از سال 1995 و از این فیلم آغاز شده، به جایگاه این فیلم در تاریخ سینما پی خواهد برد. پس از این فیلم بود که موج فیلم‌های غافل‌گیرکننده‌ای رواج پیدا کرد که تمایل داشتند در پایان فیلم نکته مهم هویتی درباره قهرمان را برای مخاطب رو کنند و او را شگفت‌زده کنند و مجبورش کنند صد دقیقه به عقب برگردد و دوباره تمام فیلم را در ذهن مرور کند؛ چون صد دقیقه سرش کلاه رفته است. این رویه گسترش زیادی پیدا کرد مثل آن‌چه که پزشکان به آن سندرم می‌گویند. از نمونه‌های معروف این فیلم‌ها می‌توان به بازی 1997، حس ششم 1999، باشگاه مشت‌زنی 1999 و دیگران در سال 2001 اشاره کرد.