زمانی
با تكه ای نان سیر می شدم
و با لبخندی
به خانه می رفتم
اتوبوس های انبوه از مسافر را
دوست داشتم
انتظار نداشتم
كسی به من در آفتاب
صندلی تعارف كند،
در انتظار گل سرخی بودم

ای کاش میتوانستند
از آفتاب یاد بگیرند
که بی دریغ باشند
در دردها و شادیهایشان
حتی
با نان خشکشان
و کاردهایشان را
جز از برایِ قسمت کردن
بیرون نیاورند ...

: (

شنیده ام که تو عکس شکسته می کشی با رنگ
اگر حقیقت است بیا من شکسته ام بی سنگ
مرا تو ساده بکش با تمام سادگی ام
و تلخ و تلخ و تکیده ولی کمی پر رنگ
مرا به رنگ روشن صد التماس تیره بکش
کنار کوچه بن بست و خالی از آهنگ
اگر تو معنی پرپر زدن ندانستی
پرنده ای بکش و یک قفس ولی دل تنگ
قرار هر دوی ما بر مدار ماندن بود
ببین که بی قرار توام هنوز بی نیرنگ
مرا تو خسته بکش، پاره کن شکسته بکش
شکسته از دل سنگی و خسته از دل تنگ

سلام...ممنونم آقا نوید..
شما خوبین؟؟

دارم به عشق کال خودم فکر می کنم*~*~”’*

دلواپسم به حال خودم فکر می کنم*~*~”’*

می بینم آرزوی پریدن توهم است*~*~”’*

وقتی به زخم بال خودم فکر می کنم*~*~”’*

تنها کدام شانه تکیه گاه توست؟*~*~”’*

دائم به این سوال خودم فکر می کنم*~*”’*

طرح نگاه خیس تو از خاطرم گذشت*~*~”’*

از بس به خشکسال خودم فکر می کنم*~*~”’*

در من صدا شکسته و فریاد مرده است*~*~”’*

اینک به بغض لال خودم فکر می کنم*~*~”’*

سهم تمام شاعر ها سیب سرخ نیست*~*~”’*

پس من به سیب کال خودم فکر می کنم*~*~”’*