كاش مي شد
کاش پنجره را می گشودی
کاش سوی باغ باز میشد
کاش نسیمی از ره میرسید
ودر آن دم کل قاسدکم
ازره باغ باعبور از پنجره
ترا سلام میداد
کاش دیده بردیده ام می گشودی
کاش از میان ابرهایش گذر میکردی
کاش باران دیدگانم رافقط تو می دیدی
که می شوید غم دوری را از دلم
می شکفد گل امید دیدارو
تراسلام می داد
کاش آغوش می گشودی
کاش طفل دلم را پناه میدادی
کاش شانه های مهربانت را
به قلب تنهایم هدیه میکردی
تادرسجودم لبانم
تراسلام میداد
کاش می شد روی می گشودی
کاش میشد دلم می ربودی
کاش می شد .. .. ..
کاش می شد .. .. ..

آخه نازی مال شما هم رفته دنیا دنیای نامدیه