خاءن！
در تاریکی ذهنم！
واژه ها را می بلعد！

پنجره را باز کن
ببین
اتفاقی که افتاده را
پای تو به این افتادگی گیر است ..
ببین
چگونه سرگیجه های باد
در تپش تند قلب باران
در عطر شمعدانی ها
در تکاپوی خاطره ها
در لهجه زبان مادری کوچه ها
گلاب می پاشد ...

پنجره را باز کن
ببین
باد حواس دنیا را پرت کرده
میخواهد بمیرد
مثل دل زبان نفهمم
در اغوش تو ..

باز هم بارون
این اتفاق ناگهان خوشایند
و باز هم من
و پنجره ای که چشم ازش بر نمی دارم
و باز هم خاطراتی
که یک لحظه از ذهنم دور نمی شن
....
نمی دونم این خاطرات باعث شده بارون رو دوست داشته باشم
یا بارون اونارو انقدر برام موندگار کرده.
فقط می دونم که عاشق هر دوتاشونم!
....
و عجیب تشنه ام به یک پیاده روی
با تو
زیر بارون...

.. با خیال و خواب و رویا باز هم

درد دوری را مداوا می کنم

شعله عشق تو می سوزد مرا

من فقط ان را تماشا می کنم

توبه کردم تا فراموشت کنم ..

باز هم امروز و فردا می کنم !!

بيدار شو...
من دست از پرواز برنخواهم داشت !