دنبال کلاغی می گردم
تا قارقارش را به فال نیک بگیرم
وقتی قاصدک ها همه لالند...!

یک شبی مجنون نمازش را شکست


بی وضو در کوچه لیلا نشست.


عشق/ آن شب مسته مستش کرده بود


فارغ از جام الستش کرده بود.


گفت یا رب از چه خوارم کرده ای؟


گفت ای دیوانه لیلایت منم


در رگت پیدا و پنهانت منم


سالها با جور لیلا ساختی


من کنارت بودمو نشناختی !!

نقاشی‌هایش آسمان نداشت
یا اگر داشت ، آسمانش ماه نداشت
و ماه اگر بود ، مهتاب نداشت
و گاهی که مهتاب داشت ، دلداده‌ای نداشت

چطور عاشق کسی‌ باشم
که عشق را نه در شب می‌بیند
نه در شراب
نه در پروازِ یک پرنده
نه در دیوارِ همسایه , پر از پیچک‌هایِ رونده
نه در خنده ی مردی که خسته ست
نه حتی یک ستاره برایِ زنی‌ که دل‌ بسته ست
چطور عاشق کسی‌ باشم
که هیچ رویایی برایِ خوابِ من نداشت
که هیچ نقشی‌ برایِ نقشِ دست‌هایِ من نداشت ؟؟؟
در این دنیایِ خسته ی خسته
چگونه می‌‌توان عاشق شد؟

باید از درخت ها باشی
كه این گونه پاییز را به موهایت آورده ای
و از رود ها
كه ماهیان آبی و قرمز
در صدایت شنا می كنند


گاهی چنان از غم حرف می زنی
كه عروسك هایت زنده می شوند
تا خودكشی كنند
و گاهی كه چشم می بندی
تمام جهان
خوابی ست كه می بینم



بارها
برف را دیده ام
كه بر پنجره می بارد
تا رفتنت را زیباتر كند
و ابر را
كه بر بام خانه نشسته است
كه تصویر انتظار مرا كامل تر...



و تنها
مگر برای نشستن بر لبه ی ماه
این پروانه از پیراهن تو برخیزد



فقط پنج دقیقه
از خاكریزها پایین آمدم
با بمب های شیمیایی سرفه نكردم
و راست و چپم را
مثل سه سالگی از یاد بردم


فقط پنج دقیقه
از تاریكی مرخصی گرفتم
تا برایت شعری عاشقانه بنویسم!

روزی که برای اولین بار
تو را خواهم بوسید
یادت باشد
کارِ ناتمامی نداشته باشی
یادت باشد
حرفهای آخرت را
به خودت
و همه
گفته باشی

فکرِ برگشتن
به روزهای قبل از بوسیدنم را
از سَرَت بیرون کن
تو
در جاده ای بی بازگشت قدم می گذاری
که شباهتی به خیابان های شهر ندارد
با تردید
بی تردید
کم می آوری ...