کار سختی نیست تغییر جایگاه ِ آدمها توی دلت؛ وقتی قرار است یک دوست معمولی یک هم صحبت گاهی به گاهی یک رفیق لحظه های خوب ... یک دفعه تبدیل بشود به یک دوست صمیمی تر به یکی که رفیق تمام لحظه هاست به یکی که بیشتر از بقیه رویش حساب میکنی... اما امان از اینکه بخواهی راه ِ رفته را، برگردی؛ سختی کار آن وقتی است که بخواهی یکی را که عزیز ِ دلت بوده آرام ِجان لحظه هایت بوده عزیزِ همیشه و هنوزت بوده برگردانی و بنشانی در جایگاه یک دوست معمولی؛ - یکی مثل همه - که گاهی هست و گاهی نیست که بود و نبودش چندان فرقی نمی کند برای دلت بودنش البته خوشحالت میکند اما نبودنش دیگر دردناک نیست... تلخ میگذرد این روزها را میگویم که قرار است از - تو - که آرام ِ جان ِ لحظه هایم بوده ای برای دلم یک انسان معمولی بسازم.....!