...غزلواره ...
میشود کمی مرا دعا کنید...؟! من دلم عجیب زخمی است، جا نمیشوم نه در زمین نه در زمان... های خسته ام خدا مرا نگاه کن...
سحـــر خاتـــون
قھر نکن کمی مھربان باش اگر خواستی کمی ھم نزدیکتر بیا کمی بخند ... ... ......بوسه ھم پیشکش!! از روزگار بگو شاعری کن مثلا از خودت بگو،گل رویت بلند بخند و دستانت را روی چشمانت بگذار بگذار من منّت آفتاب پنھان پشت دستانت را بکشم از گل بگو از بوسه و باران به کسی چه مربوط ھست که بین ما چه گذشته بود! از عشق بگو از پاییز بگو از خودمان.....!!
سحـــر خاتـــون
هر زمان که بخواهی از کنارت خواهم رفت تا بفهمی چه باشم چه نباشم ، عاشقم هر کجا باشم در قلبم خواهی ماند و به عشق تو، با یاد تو، با عکسهای تو، با مهری که از تو در دلم جا مانده زنده خواهم ماند تا زمانی که نفس میکشی ، نفس میکشم به عشق نفسهایت که هر نفس آرامش من است ، هر نفس امیدی برای زندگی عاشقانه ی من است وقتی نیستی گرچه سخت است سرکردن با اشکهایی که میرزد از چشمانم اما این عشق تو است که به من شوق اشک ریختن را ، شوق غم و غصه لحظه های دور از تو بودن ، شوق دلتنگی و انتظار را میدهد
سحـــر خاتـــون
بعضي آدم ها نقش " صِفر " رو بازي ميكنن تو زندگي اگه ضرب بشن تو زندگيت همه چيزت رو از بين ميبرن.....!
سحـــر خاتـــون
آدم که غمگین می شود، خودش را جدا می کند از جمع، که مبادا آسیبی به خوشی های دیگران بزند. مورد فراموشی قرار می گیرد و تنها تر و تنها تر می شود. آنچنان در تنهایی خود غرق می شود که دیگر با هیچ تلنگری بر نمی خیزد. و این آغاز تلخ یک پایان است
سحـــر خاتـــون
خندهات... شاعرم می کند... حتی اگر ...مال دیگری باشد...!
sima
خیالم خسته ازین تنهائیستـــــــــــ و هیچ قاصدکی پنجره اش را نمی کوبـــد . . . !
sima
نمـی بخشمـت ! ولـــــی " فــراموشت " می کنــــــــم ! همیشــــــــه بـه همین ســـادگی از آدمـــای بـــــی ارزش مـی گــذرم.
sima
پروانه که می گیری مراقبــــــ باش گل سرخــــی را که زیر پــــا می شکنی . . . !
sima
عشق چیز مبهمی نیست همین بارانیست که از چشم تو می بارد وقت دلتنگی دستهای من ...
sima
هـــرگــــز نــمـی بـخـشــم! خــودم را از بـــرای عـشـق دیــروزم...... تـــو را تــنــهــا بـــرای درد هـــر روزم.......
كامياب
بالاتر از سیاهی من زیبا تر از سرخی تو خدا را هم رنگی نیست حوای من شیطان مهربانم خسته ام سیب كجاست....؟؟؟
كامياب
امیدی به پر پرواز نمانده ... گله ای هم از همین یک وجب خاک نیست ... !