چرا چند وقته پسرا اینجوری شدن ؟؟ هدفشون چیه از این عکسا ؟؟

یاد کسی می افتم

......... ......................

من دوست ندارم برای همه ...وقت بگذارم

دوست ندارم به ساز همه برقصم.....چون نه بلدم و نه می خواهم بلد باشم

دوست ندارم سر از کار کسی در بیاورم

وکسی هم سر در کار من بکند !

چه به قولی....مغرور و متکبر باشم

چه به قولی ... سرشار از اعتماد بنفس دروغین باشم

چه خوب باشم و چه بد باشم ....

من همینم که هستم ...........................

می شود مرا انداخت دور

انگار هیچوقت نبودم !

می شود ...برایم ادعا کرد و غرور...پراند !

می شود خیلی کارها کرد ...اختیارتان دست خودتان است

ولی اختیار من دست خداست

وخدا داده به من !

و من باز از خدا دارم .

من در اینجا ....دوستانی دارم که خیلی هایشان را ندیدم

حتی صدایشان را نشنیدم

دوستانی دارم خیلی خوب و رفیق و شاداب

خیلی شاداب ..........

آن قدر که از "غم" خواسته ام...هیچوقت سراغ آنها ...رود.

دلم نمی خواهد شادابی شان ...پژمرده شود

من دوستی دارم که بودنش .....عین هوا است ؛ زیبائیش سحرامیز است

هر چند "خیلی دور و خیلی زیاد دور" است...اما حرفم همان است که گفتم .

من " آبیدر " را مشتاقم

زیاد و زیاد هم...مشتاقم .

کرانه های خلیج را به بوی "پرستوی مهاجر" نگاه می کنم و در ساحل آن ؛صدف

جمع می کنم .

وجاهت شمسانه " بانوی شمس " ...........

برایم بوی جوی مولیان دارد همی!

و در این رفقاتم ...آن قدر زیبا می مانم که از برای بانو...تندرستی می خواهم از خدا.

من خیلی ها را هم می گذارم بیرون دروازه سرزمینم

نباید همه بتوانند وارد جایی بشوند که جای همه نیست

یادتان است " رخ " ؟

هیچوقت ندیده ام رخ را ....

ولی به دلایلی که برای همه ! فهم آن سخت خواهد بود

طاقچه لب پنجره را که ترمه قدیمی و بسیار زیبایی دارد ...

از آن " رخ " است

حالا چرا باید برای این کارم اینهمه طعنه می زنید !؟

کاش مثل بانوی شمس بودید .

اصلا اینکه من این کار را می کنم یا نمی کنم ....چه ربطی به شما دارد؟

می خواهم همین جا ...آخرین دعوای سالم را بکنم ...با شمایی که حرمت نمی فهمی.

با شمایی که حسادتی کورکورانه دوروبرتان را سیاه کرده و نمی گذارد ببینید!

من شطرنج را .......عاشقم

شاه را تحویل نمی گیرم

فیل را .... می بالم

اسب را .....می ستایم

وزیرش ...........خودم هستم

رخ را دوست دارم

جوانتر که بودم

برای خودم ؛

در تنهایی هایم...سوت می زدم.

زیر آن تک درخت بیرون شهر..در دل دشت زیبا؛ سوت می زدم.

وقتی با اشتیاق درونم ...دست به کتاب های قفسه ام می کشیدم...

برای خودمان ! سوت می زدم .

سوت های من ....

آواز آرامی دارند ...

به سان تک "قو"ی زیبایی که به آرامی از دل آب بر می خیزد

وسینه می کشد بر دل آبی آسمان ...