دلم باران می خواهد

زیر شیروانی خانه پدر ....

با تاق تاق باران ..... که می خورد بر بام شیروانی

و من روی کف اتاق شیروانی دراز کشیدم و از پنجره ترک خورده که با چسب به هم چسبانده ام ..

بیرون را نگاه می کنم ...

وشاخه های درخت آلبالو ...پشت پنجره زیر باران می رقصند و از شادی آبی که خدا به آنها می پاشد ... مست ومستانه ...قاه قاه می زنند

و باران ... از دل ابرهای سیاه ....دوان دوان ... می آید و خودش را میزند به شیروانی و پنجره چسب خورده تا من همچنان در رویای بارانی خودم ... خیس بشوم .

یاد روزهای خیس ... بخیر

مهربانی را ازیاد می بریم

چقدر بد می شویم ..... خیلی

باور کن خیلی بد می شویم

سایه هایمان را .......

که روزی درختان سبزی بودند برای هم ....

دلم تنگ شده ...

برای دنیایی که بشه توش حرف دلتو بزنی....

بدون اینکه اعتراضی باشه...

یا مترسکی باشه .... برای ترسوندنت!

جایی که بی دغدغه بتونی.... حرفاتو بزنی...

وقتی دلتنگی فریاد بزنی....

وگوشی نباشه برای شنیدن!

چه دنیایی!

دهانی نباشه برای اعتراض کردن .........

و دستی نباشه برای مجازات کردن

و نه چشمی ...

برای نگاه تلخ!

و چه دنیایی!

من در حال دیدن خدا هستم

در حال لمس کردنش

در حال همیشه پیدا کردنش هستم

و این آرامم می کند

آرامشی در جنگل ابرها

رها كن ... رها كن، كه اين شعلهء خرد ... چندان نپايد،



يكي برق سوزنده بايد،



كزين تنگنا ره گشايد؛



كران تا كران خار و خس مي زند موج !

پاپس کشیدن ............ هنر می خواهد

باید .... زیبا رفت

به شکلی رفت که در یادها ماند

و زیبایی رفتن ....... همچون غروبی شگفت

در دل دشت ........

حک شود !

پا که پس می کشی .........

مثل خداوند باش ...!

می بینی چه زیبا و در یاد ماندنی .... می برد ؟ !

و من ناچــار عاشـقِ هَمـه...