خیلی باحاله

قدمت این خانه های ایرانی به 700 سال پیش می‌رسد

نخست: هنگامی که به پستی تن می‌داد تا بلندی یابد.
دوم: آنگاه که در برابر از پا افتادگان، می‌پرید.
سوم: آنگاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید.
چهارم: آنکه گناهی مرتکب شد و با یادآوری اینکه دیگران نیز همچون او دست به گناه می‌زنند‌، خود را دلداری داد.
پنجم: آنگاه که از ناچاری، تحمیل شده‌ای را پذیرفت و شکیبایی‌اش را ناشی از توانایی دانست.
ششم: آنگاه که زشتی چهره‌ای را نکوهش کرد، حال آن که یکی از نقاب‌های خودش بود.
هفتم: آنگاه که آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت.

يافته هاي جديد زبان شناسي نشان داد:
ميمندي ها هنوز به زبان پهلوي ساساني حرف مي زنند ...

پيدا شدن ۹۰۳ واژه ساساني در جريان تحقيقاتي در ميمند کرمان ،
نشان مي‌ دهد كه اين روستا پس از ورود اعراب به ايران به خاطر دور افتاده بودن دچار تغيير در زبان نشده
و مردم آن هنوز از واژه هاي مخصوص دوره ساساني استفاده مي كنند.

ميمند روستايي در استان كرمان بوده و خانه هاي مردم در دل حفره‌هايي در كوه، بنا شده است.

مي گويند كه اين روستا يكي از نقاطي بوده كه يزدگرد سوم موقع فرار از دست اعراب به آنجا پناه برده است.

در پشت شیشه های اتاق تو
آن شب نگاه سرد سیاهی داشت
دالان
دیدگان تو در ظلمت
گویی به عمق روح تو راهی داشت
لغزیده بود در مه آینه
تصویر ما شکسته و بی آهنگ
موی تو رنگ ساقه گندم بود
موهای من خمیده و قیری رنگ
رازی درون سینه من می سوخت
می خواستم که با تو سخن گوید
اما صدایم از گره کوته بود
در سایه بوته هیچ نمیروید
ز آنجا نگاه خسته من پر زد
آشفته گرد پیکر من چرخید
در چارچوب قاب طلایی رنگ
چشم مسیح بر غم من خندید
دیدم اتاق درهم و مغشوش است
در پای من کتاب تو افتاده
سنجاقهای گیسوی من آنجا
بر روی تختخواب تو افتاده
از خانه بلوری ماهیها
دیگر صدای آب نمی آمد