مرسی گل پسر
ممنون که به یادم بودی
اتفاقآ امروز به چند نفرشون زنگیدم ولی اکثرا خاموش بودند انگار شماره هاشون عوض شده بود

نه موضوع فقط رحیمی نیست ...

میگم دوست نقطه چین زیاد دارم

روزی، یک " مانتوی " گشاد، بلند و کمی خاکی، داشت از اداره برمیگشت.

توی راه چشمش خورد به یک " کت و شلوار" سفید و ترو تمیز و باوقار که پشت ویترین مغازه ای ایستاده بود.

" مانتو" به " کت و شلوار " خیره شد، " کت و شلوار " لبخند زد. " مانتو" قند توی دلش آب شد.

بعد رفت و قیمت " کت و شلوار " را پرسید. خیلی گران بود، خیلی!

داشت با خودش حساب می کرد که چندماه دیگر باید کار کند که بتواند " معشوقش " را بخرد.

در همین لحظه یک مانتوی کمری و کوتاه که معلوم بود تا الان آفتاب مهتاب ندیده است وارد مغازه شد .

" کت و شلوار " را خرید و رفت!

آن نه عشق است که بتوان بر غمخوارش برد
یا توان طبل‌زنان بر سر بازارش برد

عشق می‌خواهم از آن‌سان که رهایی باشد
هم از آن عشق که منصور، سر دارش برد

عاشقی باش که گویند: به دریا زد و رفت
نه که گویند: خسی بود که جوبارش برد

دلت ایثار کن آن‌سان که حقی با حقدار
نه که کالاش کنی، گویی: طرارش برد

شوکتی بود در این شیوه ی شیرین روزی
عشق بازاری ما رونق بازارش برد

عشق یعنی قلم از تیشه و دفتر از سنگ
که به عمری نتوان دست در آثارش برد

مرد میدانی اگر باشد از این جوهر ناب
کاری از پیش رود کارستان کآرش* برد

* کآرش: که آرش

mamnun az hame