هرچه من نقشه کشیدم به تو نزدیک شوم
کم نشد فاصله، تقصیر تو هرچند نبود

شدم از «درس» گریزان و به «عشقت» مشغول
بین این دو چه کنم نقطۀ پیوند نبود

مدرسه جای کسی بود که یک دغدغه داشت
جای آن‌ها که به دنبال تو بودند نبود

بعد از آن هر که تو را دید، رقیبم شد و بعد
اتفاقی که رقم خورد، خوش‌آیند نبود

آه ای تابلوی تازه به سرقت رفته
کاش نقّاش تو این قدر هنرمند نبود

... کاظم بهمنی ...

چون راز دل غمزده مستور نماند
هر قطره ی خون در دل ما محرم راز است

زین میکده ساقی بده آن باده که گویی
در دیده ی معشوق همه نایب ناز است

زین پیش در توبه اگر بود گشوده
اکنون چو در توبه درِ میکده باز است

می گیر ز ساقی ، که چو می دادرسی نیست
و اندر جگر سوخته به زین نفسی نیست

... مسیح کاشانی ...

عکس رو خودتون گرفتید؟

ببخشای اگر صبح را

ما به مهمانی کوچه دعوت نکردیم.

ببخشای اگر روی پیراهن ما

نشان عبور سحر نیست

ببخشای اگر از حضور فلق

روی فرق صنوبر خبر نیست.

نسیمی گیاه سحرگاه را

در کمندی فکنده است و

تا دشت بیداری اش می کشاند

و ما کمتر از آن نسیمیم

در آنسوی دیوار بیمیم.

ببخشای ای روشن عشق،

بر ما ببخشای
...

به پایان رسیدیم اما

نکردیم آغاز

فرو ریخت پرها

نکردیم پرواز ...

... م . سرشک ...

گر زر فدای دوست کنند اهل روزگار
ما سر فدایِ پایِ رسالت رسانِ دوست

دردا و حسرتا! که عنانم ز دست رفت
دستم نمی‌رسد که بگیرم عنان دوست

رنجور عشق دوست چنانم که هر که دید
رحمت کند، مگر دل نامهربان دوست

گر دوست بنده را بِکُشَد یا بپرورد
تسلیم از آن بنده و فرمان از آن دوست

گر آستین دوست بیفتد به دست من
چندان که زنده‌ام سر من و آستان دوست

بی حسرت از جهان نرود هیچ کس به در
الا شهید عشق، به تیر از کمان دوست

بعد از تو هیچ در دل «سعدی» گذر نکرد
وان کیست در جهان که بگیرد مکان دوست؟

☑ سلام برشما ::: -( طهورای عزیز )-

ای صبا مگذر از اینجا، که درین دوزخِ روح
خاکِ ما را به گل و سرو و سمن حاجت نیست

در بهاری که بر او چشمِ خزان می گرید
به غزل خوانیِ مرغانِ چمن حاجت نیست