از دل چقدر لاله ی تر در بیاورم
یا کاسه کاسه خون جگر در بیاورم

چون شانه دست در سر زلف تو می زنم
کز راز و رمز موی تو سر در بیاورم

من خواب دیده ام که تو از راه می رسی
چیزی نمانده است که پر در بیاورم

من چارده شب است به این برکه خیره ام
شاید از آب قرص قمر در بیاورم

در من سرک نمی کشی ای روشنای ناب
خود را مگر به شکل سحر در بیاورم

من شاعر دو چشم توام ، قصد کرده ام
از چنگ شاه کیسه ی زر در بیاورم

ای کاج سالخورده ی زخمی به من بگو
از پیکرت چقدر تبر در بیاورم؟

... سعید بیابانکی ...

از باغ تمنا كه دورنگي ثمر اوست
چون بوي گل آهسته پريديم و گذشتيم

هر بوالهوسي دامني از غنچه گل چيد
ما دامن از اين طايفه چيديم و گذشتيم

در پرده آن نور كه پيدا و نهان است
پيدا و نهان همه ديديم و گذشتيم

در باديه گاهي كه رسيديم به مجذوب
هويي به هم از دور كشيديم و گذشتيم

... مجذوب تبریزی ...

بگذار زمان روی زمين بند نباشد
حافظ پی اعطای سمرقند نباشد

بگذاركه ابليس دراين معركه يک بار
مطرود ز درگاه خداوند نباشد

بگذار گناه هوس آدم و حوّا
بر گردن آن سيب كه چيدند نباشد

مجنون به بيابان زد و ليلا...ولی ای كاش
اين قصه همان قصه كه گفتند نباشد

ای كاش عذاب نرسيدن به نگاهت
آن وعده ی ناديده كه دادند نباشد

يک بار تو درقصه ی پرپيچ و خم ما
آن كس كه مسافر شد و دل كند نباشد

آشوب،همان حس غريبي ست كه دارم
وقتی كه به لب های تو لبخند نباشد

درتک تک رگهای تنم عشق تو جاريست
در تک تک رگهای تو هر چند نباشد

من می روم و هيچ مهم نيست كه يک عمر
زنجير نگاه تو كه پابند نباشد

وقتی كه قرار است كنار تو نباشم
بگذار زمان روی زمين بند نباشد

... رویا باقری ...

بخت ار مدد نماید از زلف سر بلندش
بندی به پا توان زد «صبر» گریز پا را

گر سوزن جفایت خون مرا بریزد
نتوان ز دست دادن سر رشته ی وفا را

... فروغی بسطامی ...

سلام