ز شادی در همه عالم نگنجم
اگر یک لحظه غمخوارم تو باشی

ندارم مونسی در غار گیتی
بیا، تا مونس غارم تو باشی

بفرمائید ...

از دست تو در این همه سرگردانی
تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود؟

هر بار كز تو خواسته ام بر كنم امید
آغوش گرم خویش برویم گشاده ای

دانسته ام كه هر چه كنی جز فریب نیست
اما درین فریب ، فسون ها نهاده ای

در پشت پرده ، هیچ مداری جز این فریب
لیكن هزار جامه بر اندام او كنی

چون از ملال روز و شبت خاطرم گرفت
او را طلب كنی و مرا رام او كنی

روزی نقاب عشق به رخسار او نهی
تا نوری از امید بتابد به خاطرم

روزی غرور شعر و هنر نام او كنی
تا سر بر آفتاب بسایم كه شاعرم

در دام این فریب ، بسی دیر مانده ام
دیگر به عذر تازه نبخشم گناه خویش

ای زندگی ، دریغ كه چون از تو بگسلم
در آخرین فریب تو جویم پناه خویش

نادر نادرپور

اصلن انسوی پنجره خوب نیست، از پنجره فاصله بگیرین علی بابا :‌‌)