از شما انتظار نداشتم که پست اعتراض اون خانوم رو به غم مردم در ماه محرم بپسندید...

سلام 

خواستم دوباره بگویم مرا با همه شر و شورم ببخش ! می گویم باز . اما این بار تو نادیده بگیر مثل همه آن هایی که تو گفتی و من نادیده گرفتم...

خواستم بگویم من جنبه این همه مهربانی را ندارم ، حاصلش شده این ، شده من. اخمی کن به من لا اقل...

خواستم بگویم ، بس است بخشش تو !! پوست کلفت شده ام .

اما از عقوبت حرف هایم می ترسم ، وای به روزم اگر گوشه چشمی نشان دهی...

پس با همه رو سیاهی ام باز به پیشگاهت آمده ام . این بار هم مرا نران.

سری که بر سر گردون به فخر می ‌سودم
به راستان که نهادم بر آستان فراق

چگونه باز کنم بال در هوای وصال
که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

کنون چه چاره که در بحر غم به گردابی
فتاد زورق صبرم ز بادبان فراق

بسی نماند که کشتی عمر غرقه شود
ز موج شوق تو در بحر بی کران فراق

اگر به دست من افتد ، فراق را بکشم
که روز هجر سیه باد و خان و مان فراق

رفیق خیل خیالیم و همنشین شکیب
قرین آتش هجران و همقران فراق

چگونه دعوی وصلت کنم به جان که شده ست
تنم وکیل قضا و دلم ضمان فراق

ز سوز شوق دلم شد کباب دور از یار
مدام خون جگر می خورم ز خوان فراق

فلک چو دید سرم را اسیر چنبر عشق
ببست گردن صبرم به ریسمان فراق

به پای شوق گر این ره به سر شدی «حافظ»
به دست هجر ندادی کسی عنان فراق