من بدون لاك ميميرم

با گریه های یکریز،
یکریز...
مثل ثانیه های گریز،

با روزهای ریخته

در پای باد،
با هفته های رفته،
با فصل های سوخته،
با سالهای سخت،

رفتیم و
سوختیم و
فرو ریختیم...
با اعتماد خاطره ای در یاد

اما
آن اتفاق «ساده» نیفتاد...


قیصر امین پور

روزی گرم بخوانی از بس که شاد گردم
گر ره بود بر آتش بیم خطر ندارم

گر پرده‌های عالم در پیش چشم داری
گر چشم دارم آخر چشم از تو بر ندارم

در پیش بارگاهت از دور بازماندم
کز بیم دور باشت روی گذر ندارم

نه نه تو شمع جانی پروانه‌ی توام من
زان با تو پر زنم من کز تو خبر ندارم

عالم پر است از تو غایب منم ز غفلت
تو حاضری ولیکن من آن نظر ندارم

عطار در هوایت پر سوخت از غم تو
پرواز چون نمایم چون هیچ پر ندارم

عطار

سلام...

با یک دل چند تا هندونه می‌شه برداشت؟