باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است


این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است

گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است


محتشم کاشانی

✔ سلام برشما ::: -( مهدی عزیز )-

از مقتل لهوف

الهه نرو تو سایه ؛ چیز جان خودش مــیــایه

نیکی ازین ببعد بگو مامان مح لقا
ینی منم باید حمایت کنم ؟

دختر وارد دانشگاه شد تا بتواند مرد زندگی اش را انتخاب کند. وارد دانشگاه شد برای نشان دادن خود به پسر جوانی که دلبستۀ او شده بود و در اعتراضات دانشجویی شرکت کرد. نتیجۀ اعتراض، دو ترم تعلیق برای او و اخراج پسر از دانشگاه بود.
...................................................

" از بازی عروس و داماد"/ بلقیس سلیمانی

*گفته ی علی اکبر دهخدا در استهزای فرهنگ مردسالار در مقاله "بی غیرت ترین ناس"/ روزنامه حبل المتین/ سال اول/ شماره ۱۰۳/ پنجشنبه ۱۹ رجب ۱۳۲۵/ ص

دشت می بلعید کم کم پیکر خورشید را
برفراز نیزه می دیدم سر خورشید را

آسمان گو تا بشوید با گلاب اشکها
گیسوان خفته در خاکستر خورشید را


چشمهای خفته در خون شفق را واکنید
تا ببیند کهکشان پرپر خورشید را

بوریایی نیست در این دشت تا پنهان کند
پیکر از بوریا عریان تر خورشید را

نیمی از خورشید در سیلاب خون افتاده بود
کاروان می برد نیم دیگر خورشید را

کاروان بود وگلوی زخمی زنگوله ها
ساربان دزدیده بود انگشتر خورشید را

آه اشتر ها چه غمگین و پریشان می روند
بر فراز نیزه می بینم سر خورشید را

سعید بیابانکی