ممنون علی بابای مهربون....

5روز که نیستین!!!

دلم در عشق تو جان برنتابد
که دل جز عشق جانان برنتابد

چو عشقت هست دل را جان نخواهد
که یک دل بیش یک جان برنتابد


دلم در درد تو درمان نجوید
که درد عشق درمان برنتابد

مرا در عشق تو چندان حساب است
که روز حشر دیوان برنتابد

ز عشقت قصهٔ گفتار ما را
یقین دانم که دو جهان برنتابد

اگر با من نمی‌سازی مسوزم
که یک شبنم دو طوفان برنتابد

چو پروانه دلم در وصل خود سوز
که این دل دود هجران برنتابد

دل عطار بر بوی وصالت
ز هجرت یک سخن زان برنتابد

كجا خفته‌اي اي بلند آفتاب؟
برون آي و بر فرق گردون بتاب!


نه اندر خور توست روي زمين؛

زجا خيز و بر چشم دوران نشین


به يك گوشه از گيتي آرام توست
همه گيتي آكنده از نام توست


چو آهنگ شعر تو آيد به گوش،
به تن٬ خون افسرده آيد به جوش


ز شهنامه گيتي پر آوازه است؛
جهان را كهن كرد و خود تازه است


ز جا خيز و بنگر كز آن تخم پاك؛
چه گلها دميد است بر روي خاك!


بزرگان پيشينه‌ي بي‌نشان،
ز تو زنده شد نام ديرينشان


تو در جام جمشيد كردي شراب؛
تو بر تخت كاووس بستي عقاب


اگر كاوه ز آهن يكي توده بود؛
جهانش به سوهان خود سوده بود؛


تو آب ابد دادي آن نام را
زدودي از او زنگ ايام را


تهمتن٬ نمك‌خوارِ خوان تو بود؛
به هر هفت‌خوان ميهمان تو بود


چو كلك تو راه گزارش گرفت؛
سر راه بر تيغ آرش گرفت


تويي دودمان سخن را پدر؛
به تو باز گردد نژاد و هنر.



شرح این هجران و این خون جگر
این زمان بگذار تا وقت دگر..

دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را
به میهمانی گلهای باغ می آورد

و گیسوان بلندش را به بادها می داد
و دستهای سپیدش را به آب می بخشید.

دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریای واژگون می دوخت
و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند.

دلم برای کسی تنگ است
که همچو کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی را نثار من می کرد.

دلم برای کسی تنگ است
که تا شمال ترین شمال
و در جنوب ترین جنوب
همیشه در همه جا
آه با که بتوان گفت؟
که بود با من و پیوسته نیز «بی من» بود
و کار من ز فراقش فغان و شیون بود
کسی که بی من ماند!
کسی که با من نیست!
کسی که ... دگر کافی ست...

علی بابا کجایین؟12 روز