خ ُ اره منم اسم دوستامو حظفم

ولي بقيه با اواتار ميشناسن ، اگه اسم و اواتار رو باهم يوهويي عوض كني ديگه كلا نميشناسن

)

والااااااو

عزيز دلمــــــــــــي

تو عزیزه دلمی

تو عزیزه دلشی

تو عزیزه دلمونی

عزیزمونم میمونی

ذووووووووووووووووووووق مــــــــــــــــرگ

مـــآچ مــآچ

يجور تلفظ كن تفففففف پاش پاش بشه

خخخخخخخ تف

اين كه حسين (ع) فرياد مي‌زند
پس از اين كه همه ی عزيزانش را در خون مي‌بيند
و جز دشمن و كينه توز و غارتگر در برابرش نمي‌بيند
كه «آيا كسي هست كه مرا ياري كند و انتقام كشد؟»
«هل من ناصر ينصرني؟»

مگر نمي داند كه كسي نيست كه او را ياري كند و انتقام گيرد؟
اين سؤال، ‌سؤال از تاريخ فرداي بشري است
و اين پرسش از آينده است و از همه ی ماست
و اين سؤال انتظار حسين (ع) را از عاشقانش بيان مي‌كند
و دعوت شهادت او را به همه ی كساني كه براي شهيدان حرمت و عظمت قايلند
اعلام مي‌نمايد
اما اين دعوت را، اين انتظار ياري از او را
اين پيام حسين (ع) را
كه «شيعه مي‌خواهد»
و در هر عصري و هر نسلي شيعه مي‌طلبد
ما خاموش كرديم
به اين عنوان كه به مردم گفتيم كه
حسين (ع) اشک مي‌خواهد
ضجه مي‌خواهد و دگر هيچ
پيام ديگري ندارد
مرده است و عزادار مي‌خواهد
نه شاهد شهيد حاضر در همه جا و همه وقت و «پيرو».

آري
اين چنين به ما گفته‌اند و مي‌گويند

دکتر علی شریعتی

امیر کربلایی حسنی