زنده، این‌گونه به غم
خفته‌ام در تابوت.
حرف‌ها دارم در دل
می‌گزم لب به‌سکوت.
...
دست بردار که گر خاموشم
با لبم هر نفسی فریاد است.
به نظر هر شب و روزم سالی‌ست
گرچه خود عمر به چشمم باد است.
...
رانده‌اَندَم همه از درگهِ خویش.
پای پُرآبله، لب پُرافسوس
می‌کشم پای بر این جاده‌ی پرت
می‌زنم گام بر این راهِ عبوس.

بیای و بخندی تا باز خنده هاتو
مثل شمدونی بزارم رو طاقچه

به تو فکر کردم به تو آره آره
به تو فکر کردم که بارون بباره

به تو فکر کردم دوباره دوباره
به تو فکر کردن عجب حالی داره

...

تو و خاک گلدون با هم قوم و خویشین
من و باد و بارون رفیق صمیمی

از این برکه باید یه دریا بسازیم
یه دریا به عمق یه عشق قدیمی

دوست داشتم با تمام وجودم
عزیزم هنوزم تو رو دوست دارم

الهی همیشه کنار تو باشم
الهی همیشه بمونی کنارم

به تو فکر کردم به تو آره آره
به تو فکر کردم که بارون بباره

به تو فکر کردم دوباره دوباره
به تو فکر کردن عجب حالی داره

حتی اگر سراب شوی، باز عاشقم
از لذتِ تجسم ِ نزدیک و دور تو

مهتابِ من به اولِ شوال می رسم
در برکه ام، هنوز نیفتاده نورِ تو

چیزی بگو، که آینه ام پرغبار شد
از شوق و شرم ِ وازدۀ سوت و کورِ تو

... شیدا شیرزاد ...

pish ma bemon