قلم وقلم دانت همیشه کوک

ادب در عرفان دو معنای کاملا متفاوت دارد:

معنای اولش حصول جمیع اخلاق حمیده و جامع جمیع اخلاق و مکارم اخلاقی است

و معنای دیگرش که اکثرا مورد استفاده قرار می گیرد رعایت روش و ترتیبات اعمال آدمی است.

بدین معنا که هر مکانی و هر حادثه ای ادب مختص خود را دارد.

مثلا در عروسی خندیدن اشکالی ندارد ولی ادب یک مجلس ترحیم خندیدن نیست.

پس می توان حتی اعمال غیر عادی را در جایی که «ادب» آن موقعیت باشد انجام داد و ایرادی بر آن نباشد.

دیالوگ یه سریال بود..

چترها را از سیمهایی در بالای سر مردم آویزان کرده و محل عبور و مرور را با چتر سایه کرده اند.

از دوست گلم مهدیه.