خوبه پس

الــهــه

يا اجازه نداريم اسمى براش بذاريم√…

گل گفتی

فکر نان از عشق می کاهد مقصر نیستیم

آه ... ما بازیچه ی بیش و کمیم این روزها

از : محمد عباسی

خدا را کم نشین با خرقه پوشان ........... رخ از رندان بی‌سامان مپوشان

در این خرقه بسی آلودگی هست...... ... خوشا وقت قبای می فروشان

در این صوفی وشان دردی ندیدم ......... که صافی باد عیش دردنوشان

تو نازک طبعی و طاقت نیاری....... ... گرانی‌های مشتی دلق پوشان

چو مستم کرده‌ای مستور منشین ......... چو نوشم داده‌ای زهرم منوشان

بیا و از غبن این سالوسیان بین ........... صراحی خون دل و بربط خروشان

ز دلگرمی حافظ بر حذر باش ... ............که دارد سینه‌ای چون دیگ جوشان

از من گرفت دخترِ خان هرچه داشتم
تا كي به اهل دهكده بيداد مي‌شود ؟

خاتون! به رودخانه‌ي قصرت سري بزن
موسي، دل من است كه نوزاد مي‌شود

با اين غزل، به مـلک سليمان رسيده‌ام
اين مرد خسته، هم‌سفر باد مي‌شود

اي ابروان وحشي تو لشكر مغول !
پس كي دل خراب من، آباد مي‌شود ؟

در تو هزار مزرعه خشخاش تازه است
آدم به چشم‌هاي تو معتاد مي‌شود
........................
آرش پورعلیزاده