@هسツی

هادی و حسین هر دو بیمار یک آسایشگاه روانى بودند. یکروز همینطور که در کنار استخر قدم مى زدند هادی ناگهان خود را به قسمت عمیق استخر انداخت و به زیر آب فرو رفت.
حسین فوراً به داخل استخر پرید و خود را در کف استخر به هادی رساند و او را از آب بیرون کشید.
وقتى دکتر آسایشگاه از این اقدام قهرمانانه حسین آگاه شد، تصمیم گرفت که او را از آسایشگاه مرخص کند.
حسین را صدا زد و به او گفت: من یک خبر خوب و یک خبر بد برایت دارم. خبر خوب این است که مى توانى از آسایشگاه بیرون بروى، زیرا با پریدن در استخر و نجات دادن جان یک بیمار دیگر، قابلیت عقلانى خود را براى واکنش نشان دادن به بحرانها نشان دادى و من به این نتیجه رسیدم که این عمل تو نشانه وجود اراده و تصمیم در توست.
و اما خبر بد
این که بیمارى که تو از غرق شدن نجاتش دادى بلافاصله بعد از این که از استخر بیرون آمد خود را با کمر بند حولة حمامش دار زده است و متاسفانه وقتى که ما خبر شدیم او مرده بود.
حسین که به دقت به صحبتهاى دکتر گوش مى کرد گفت: او خودش را دار نزد. من آویزونش کردم تا خشک بشه...
.....................
حالا من کى مى تونم برم خونه‌مون ؟

غلط زیادی نکن دیگه
میگم نمیام یعنی نمیام
دِهَ

بیا جلو

افشار معروفه که؟!
پشت بیمارستان

وا !!!!!!!