آبروی اهل دل از خاک پای مادراست
هرچه دارد این جماعت از دعای مادراست
آن بهشتی را که قرآن میکنند توصیف آن
صاحب قرآن بگفتار زیر پای مادر است
کاشکی می شد بهت بگم؛
چقدر صدات و دوست دارم
لالایی هات و دوست دارم؛
بغض صدات و دوست دارم دو موجود هستی گرامی تر است
یکی میهن و دیگرش مادر است
ستایش کنم زن که او مادر است
که مادر سزاوار زیب و زر است
تو ای مادر من نوای میهن من
کنم خواب در اغوشت ای سرور من

میدونستم

خدا وقتی یه داغ یا غمی میده صبرِشَم میده ... حتما" ... : )

ولی تصوِرَشَم خیلی سَخته !!! خیلی ...

یه لحظه خُودمو گُذآشتم جآیِ علی ... تها کاری که تونسم بکنم فقط بغض بود و تکون دادن سرم که این فکر از سرم بِره!!!

اینجور وقتا حرفُ تسلیتای کسی آدمُ آروم نمیکنه ... پیش خودش میگه اینا نمیدونن من چی میگم ! حرفاشون شعاره ...

من این حسُ تَقریبا" لمس کردم ... وقتی کلاس چهارم ابتدایی بودم هرشب بافکرِ اینکه فردا مامانمو ندارم میخوابیدم ُ شَبآدور از چشم بقیه گریه میکردم ...

تو اون سن دختر جونشهُ مآمآنش ... : )

خداروشکر مامانم خوب شد ... : )




خدآیآ به حرمتِ پهلوی شکسته ی زهرا هرکی مادر داره واسش حفظ کن هرکیَم نَدآره روحِشُ شآد کُنُ بِهِش صَبر بده ...

موضوع ِ انشا :

« خــــوش بختــــی »

ــــــــــــــــ بـه نام خــــدا ـــــــــــــــــ

خــــوش بختــــی یعنــــی قلــــب مــــادرت بتپــــد ...........

ــــــــــــــــــــ پــــایــــان ـــــــــــــــــــــــــــ

این چه حرفیه دادا