@حامد*مهدی سابق*

پسرِ با محبتی هستی ... : )

خدا #مادر رو برایِ تو و #تو رو برایِ مادر نگه داره ...

پیش من؟؟؟؟؟؟؟اما من که مامانت نیستم

چند سال پیش در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت . مادرش از پنجره نگاهش میکرد و از شادی کودکش لذت میبرد .
مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا میکند.ا
مادر وحشت زده به سمت دریاچه دوید و با فریاد پسرش را صدا زد . پسر سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود ….ا
تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد . مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوی پسرش را گرفت
تمساح پسر را با قدرت میکشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که نمیگذاشت او بچه را رها کند . کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود , صدای فریاد مادر را شنید , به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را کشت
پسر را سریع به بیمارستان رساندند . دو ماه گذشت تا پسر بهبودی مناسب بیابد . پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود .
خبرنگاری که با کودک مصاحبه میکرد از و خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد .
پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخم ها را نشان داد , سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت : این زخم ها را دوست دارم اینها خراش های عشق مادرم هستن

ماااااااااااااااااااااااااااااااااماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااان جوووووووووووووووووووووونم

چرخ كه مي چرخد من هم تاب مي خورم، زير و رو مي شوم و باز راه مي افتم.مي بيني؟ بازيگري را ياد گرفته ام. مثل همه آنها كه نگاه مي كنند و مي خندند.
چيزي ته سلولهايم تكان مي خورد و خيال حضورت دستهايم را باز مي كند. مي مانم بي هوا و رها وقتي دور مي شوي و پنجه اي چنگ مي زند، مي كشدم مثل رنگ روي زندگي. پشت سرم خالي است از هر حادثه اي و روبرو مه تا نفسم پيش آمده. دوباره سرم سنگين مي شود و درد مي آيد و در هم مي پيچم .مچاله مي شوم، مثل لكه اي سياه پاشيده روي بهارنگ مي زند،

شب است و دلم بهانه تو را دارد

دستان نيمه جانم گرمي دستان تو را مي طلبد

نفسم به شماره مي افتد آن زمان كه ياد نگاه گيرايت در ذهنم رسوب مي كند.

من ديگر طاقت صداي بال پروانه ها را ندارم .

من به كوچ چلچله ها خيره نمي مانم . به گل سرخ دل نمي بندم.

چشمانم مال توست.نگاهم پيشكشت.جانم به كلامت بسته است .

دستانم اگر ميلرزد و برايت مينگارم به خاطر عشق سوزاني است كه مغز استخوانم را مي سوزاند.

سر فصل تمام نوشته هايم نام تو

و پايانش سطر نيمه كارهايست كه با ياد تو پايان مي يابد

پس برايت مي نگارم اي عشق من

تا جان در بدن دارم دوستت دارم مادر . روحت شاد .

دوباره شانه هاي خميده من، زير برق نگاه حسرت تو تكيده تر از هميشه شد و چشمان غبار گرفته ام به يمن ديدارت نور باران .توچشمه عشقي و من سرا پا ترديد.



سر انگشت محبت تو، ساعتها رخسار زرد مرا گل افشان كرد و بوسه مهرت ،خون را به رگهاي تنم دوانيد.با تو زمان چه زود مي گذرد عزيزم .

كلامت برايم جرعه جرعه نوش داروست و دستان گرمت ،تنم را در مقابل ناملايمات چون كوه،استوار مي سازد.

اينك آمده ام تا با تو بگويم عاشقانه ترين جمله دنيا را .

ولي دوباره شرمسار از نگاه مشتاقت فقط شن ريزه هاي كف جاده را نظاره كردم.

و گذشت ثانيه ها ، تا از تو دور شدم .مادرم ،لحظه ها را به عشق ديدارت ،شمردن آغاز ميكنم و به اميد آن روز ،

مهربان من ،هميشه در دلم جاي خواهي داشت . روحت شاد مادر.