تـمـام مـعـلوم هـا و مجـهـول هایـم را

بـه زحمـت کـنـار هـم مـی چـیـنم

فـرمـول وار ؛

مـرتـب و بـی نـقـص ...

و تــو

بـا یـک اشـاره

هـمـه چـیـز را

در هـم می ریــزی ...

در شرح حال گل
بنویسید خار را
بر هم زنید : خوب و بد روزگار را .

" من گنگم . پراز ابهام "

از آن بالا می آید

مواج ... آرام ...کمی به راست ...یه کم چپ ... آرام آرام .... گاهی یه نیم دور به چپ ... گاهی دو دور راست ... وآرام آرام می نشیند روی خاک

روی گلی...

روی آب نرمی ...

درون حوض آبی حیاط ...

زیر درخت

جز درد ...

نباید چیزی دید ؛ آن قدر که درد به درد آید .

این ...

دل می خواهد .

درد می خواهد .

کوری می خواهد و ؛ عشق می خواهد .

فداکاری, بی عشق... شیرینی بی خامه است .

بوس, مه گرفته است .

شیشهء ترک خورده است .

باید عاشق بود و درد داشت و ذره ذره آب شد .

باید زد کنار ....

باید فتیله را کشید پائین .

باید زد دل طوفان ... لال .

آرام رفتم سمت دیوار و آجرهای قرمز دیوار را شمردم و رسیدم به همون سطر ...

هی فشار دادم اما فایده نکرد .

آجر سفت و سخت بود ..یک کم دیگر که فشار دادم آجر شل شد و از جایش در آوردم و دستم را بردم تو شکاف آجر و آرام بیرون آوردم و آرام انگشتانم را باز کردم ...

باز کردم ... بازکردم ... ونور سکه های طلا چشمم را خیره کرد و حسی تازه و جالب دوید تو وجودم .

یک سری آدم هایی هستند که آدمن ولی مزاحمن . برای خودشان به قول خودشان کسی هستند ولی برای من مزاحمن .ماشین و زیبایی و حتی قلمی هم دارند اما ...باز هم برای من مزاحم هستن.این آدم ها ... هر روز یادداشت می گذارن تو باده .حرف های خاص می زنند .. بینشان یک سری آدم های معقولی هم هستند .