مرگ پایان کبوتر نیست

*انسان سه نوع دوست و سه نوع دشمن دارد:دوستان تو یکی آنکه مستقیما با تو دوست است دومی دوست دوست تو است سومی دشمن دشمن تو است و دشمنان تو عبارتند از آنکه مستقیما با خود تو دشمن است و آنکس که دشمن دوست تو است و آنکس که دوست دشمن تو است( حضرت علی ع)

کاش همه خوب زندگی می کردند

همه آرام بودند

همه زنده تر ..

شادتر ...

با احساس تر بودند

کاش هر کس یک باغ بهاری داشتند

کاش همه یک باغ تابستانی داشتند

کاش تو سرنوشت هر کس ... یک باغ پائیزی بود

وکاش همه باغ های همه .. .

برف های پرپیمانی داشتند و سر می خوردند روی برف هایشان و قهقهه

می کشیدند به روی زندگی و زندگی کم میاورد از آنها.

کاش باز می شدم همان پسر بچه زبروزرنگ گریه نکنی که گوشه کتم را

می دادم بچه هایی که دوست داشتند روی برف ها سر بخورند و دلشان

خالی بشه روی یخ ها ...

و می دویدم و آن هارا دنبال خودم روی برف ها می کشاندم و جیغ و داد

شادمانه شان دلم را شاد می کرد و تنم از خوشحال شان یه جور ی

می شد ...

مثل الان که همان طور شد ....

آی ی ی ی ی

آدم حس می کند به خدا نزدیک می شود

آی آدم ها

که بر ساحل نشسته

شاد و خندانید

یک نفر در آب دارد می سپارد جان

یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند

روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید

آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن

آن زمان که پیش

خود بیهوده پندارید

که گرفتستید دست ناتوانی را

تا توانایی بهتر را پدید آرید

آن زمان که تنگ می بندید

بر کمرهاتان کمربند

در چه هنگامی بگویم من

یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان قربان

آی آدمها که بر ساحل

بساط دلگشا دارید

نان به سفره

جامه تان بر تن

یک نفر در آب می خواند شما را

موج سنگین را به دست خسته می کوبد

باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده

سایه هاتان را ز راه دور دیده

آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابیش افزون

می کند زین آبها بیرون گاه سر گه پا

آی آدم ها که روی ساحل آرام ، در کار تماشائید !

موج می کوبد به روی ساحل خاموش

پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده ، بس مدهوش

می رود نعره زنان. وین بانگ باز از دور می آید :

” آی آدم ها .. “

و صدای باد هر دم دلگزاتر

در صدای باد بانگ او رساتر

از میان آبهای دور یا نزدیک

باز در گوش این نداها

” آی آدم ها… “

این نواهارا گوش دهید ..

اگر عشق نکردید ..

من آن عشق را از شما می خرم .

اوکی ؟

ما آدمها ..... چقدر خودپسند می شویم گاهی ..... که همه چیز را از یاد می بریم ؟

دوستی ها ... خوبی ها ... خاطرات ...و یادها را و تبدیل می شویم به چیزی که نیستیم !