گاهی وقت ها فکر می کنم الاغ بودن هم عالمی

دارد..

یا گاوی که مات و مبهوت ...

بی حال و نای

که دم درازش را برای مگس هایش تکان می دهد..

و برمیگردد

وچشم می دوزد تو چشم هایتان ..

با ان خماری گاویش !

آدم چقدر دلش می خواهد این باشد یا آن !؟

آدم است دیگر ...

یکی مثل تو ... خوب و شاد و مهربان ..

یکی مثل من ... سرد و سنگ و سخت و سر !

ازکسی نمی پرسند

چه هنگام می تواند خدانگهدار بگوید

از عادات انسانیش نمی پرسند .... ازخویشتنش نمی پرسند

زمانی به ناگاه

باید با آن رودرروی درآید

تاب آرد

بپذیرد

وداع را

درد مرگ را

فروریختن را

تا دیگربار

بتواند که برخیزد

وقتی که بچه بودم

پرواز یک بادبادک می­بردت از بام­های سحرخیری پلک

تا نارنج­زاران خورشید



وقتی که بچه بودم

خوبی زنی بود که بوی سیگار می­داد و

اشک­های درشتش از پشت عینک با قرآن می­آمیخت



آه آن روزهای رنگین

آه ان روزهای کوتاه



وقتی که بچه بودم

آب و زمین و هوا بیشتر بود و

جیرجیرک شب­ها در خاموشی ماه آواز می­خواند



وقتی که بچه بودم

در هر هزاران و یک شب ، یک قصه بس بود

تا خواب و بیداری خوابناکت سرشار باشد



آه آن روزهای رنگین

آه ان فاصله­های کوتاه



آن روزها آدم بزرگ­ها و زاغ­های فراغ این­سان فراوان نبودند

وقتی که بچه بودم مردم نبودند

آن روزها وقتی که من بچه بودم



غم بود

اما کم

میگذرم ....

سوت جمعه را .....

با یاد همهء بود و نبودها ؛آغاز کردم

یاد ها ؛ خاطره ها و دیدن گذشته ها و چشم دوختن به آینده ای که دیده نمی شود

در تنهایی .....من به حس هایی می رسم که در یک دنیا جمع ؛ نمی رسم !

ما آدم ها ...چقدر آدمیم ! ...خدا می داند.

چقدر در وجود ما حس است ...آن را خدا می داند .

و...چقدر در دل ما؛ سبد سبد مهر و بقچه بقچه کین خوابیده...

این را هم ؛خدا می داند!

خیلی وقت ها ...ما هیچ از خودمان نمی دانیم و در این هیچ ! می مانیم .

زیبایی را در وجود خودمان معنا می کنیم

و زشتی را در دنیای دیگران!

راستی را به خودمان می بندیم

و دروغ را به این وآن هدیه می کنیم .

کجی مان را صداقت و صمیمیت شان را ...ریا می بینیم.

دنیای مان را شاد و جهان شان را...ناشاد می جوئیم !

وآن قدر در این جهالت جاودانه مان می مانیم ....

که جاودانگی هم ...

می پوسد !


***********************

سوت جمعه را....

خیلی زدم من !

یاد همه آن چه بود و نبود .....

ساز سوت مرا ...نازک و زیبا کرده بود

سوت جوانی من ...

هنوز با من است ...

درون دل من.......

آن جای قلبم.....

این جای دلم.........

همهء همه جای من........

در وجود و نا وجود من ...

در تمام سال هایی که جا گذاشته ام ...

تمام سال هایی که اگر باشد باز....

در خود خودم....

که با تمام وجودم ....

از لای دولب .................

با نوای غم انگیز زندگانی ....

بیرون می آید ....

و می شود...

سوت جمعهء من !